Adhyaya 127
ഈ അധ്യായം റേവാഖണ്ഡത്തിലെ യാത്രാ-ഉപദേശഭാഗമായി, മാർകണ്ഡേയൻ രാജാവിനോട്—അനുപമവും പരമപവിത്രവുമായ അഗ്നിതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകുവാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. പക്ഷാരംഭത്തിൽ അവിടെ തീർത്ഥസ്നാനം ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് വിധിച്ചു; ആ സ്നാനത്താൽ എല്ലാ കില്ബിഷവും പാപവും ആചാര-അശുദ്ധിയും നശിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നു. തുടർന്ന് കന്യാദാനധർമ്മത്തിന്റെ മഹത്വം പ്രതിപാദിക്കുന്നു—യഥാശക്തി അലങ്കരിച്ച കന്യയെ ദാനം ചെയ്താൽ മഹാപുണ്യം ലഭിക്കും. അതിന്റെ ഫലം അഗ്നീഷ്ടോമം, അതിരാത്രം തുടങ്ങിയ സോമയാഗഫലങ്ങളോട് താരതമ്യം ചെയ്ത്, അതിനെ അസാധാരണമായി അനേകം മടങ്ങ് കൂടുതലെന്ന് ഫലശ്രുതി പറയുന്നു. അവസാനം ദാതാവിന്റെ പുണ്യം വംശപരമ്പരയിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നു—സന്തതിയുടെ തുടർച്ചയ്ക്ക് അനുസരിച്ച് (കേശസംഖ്യയുടെ ഉപമയോടെ) ദാതാവ് ശിവലോകാരോഹണം പ്രാപിക്കുന്നു എന്ന് ശൈവഭാവത്തിൽ വിവരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ സാമൂഹിക തുടർച്ച, ദാനകർത്തവ്യം, മോക്ഷവാഗ്ദാനം എന്നിവ ഒന്നായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र अग्नितीर्थमनुत्तमम् । तत्र स्नात्वा तु पक्षादौ मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജേന്ദ്രാ! തുടർന്ന് അനുത്തമമായ അഗ്നിതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകുക. അവിടെ പക്ഷാരംഭത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചനം ലഭിക്കും.
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः कन्यां दद्यात्स्वयमलंकृताम् । तस्य यत्फलमुद्दिष्टं तच्छृणुष्व नरोत्तम
ആ തീർത്ഥത്തിൽ ആരെങ്കിലും സ്വയം അലങ്കരിച്ച കന്യയെ (വിവാഹാർത്ഥം) ദാനം ചെയ്താൽ, അവനു നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ഫലം കേൾക്കുക, ഹേ നരോത്തമാ.
Verse 3
अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां शतं शतगुणीकृतम् । प्राप्नोति पुरुषो दत्त्वा यथाशक्त्या ह्यलंकृताम्
യഥാശക്തി അലങ്കരിച്ച കന്യയെ ദാനം ചെയ്താൽ, അഗ്നിഷ്ടോമവും അതിരാത്രവും എന്ന യാഗങ്ങളുടെ പുണ്യത്തെയും മികവുറ്റതായി നൂറിന് മേൽ നൂറിരട്ടി ഫലം പുരുഷന് ലഭിക്കും.
Verse 4
तस्याः पुत्रप्रपौत्राणां या भवेद्रोमसंगतिः । स याति तेन मानेन शिवलोके परां गतिम्
അവളുടെ പുത്ര-പ്രപൗത്രന്മാർ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങൾപോലെ എത്രയോ അസംഖ്യരായിരിക്കുമോ, അത്രയും അളവിൽ ദാതാവ് ശിവലോകത്തിൽ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കുന്നു.
Verse 127
। अध्याय
ഇതി അധ്യായസമാപ്തി.