Adhyaya 124
ഈ അധ്യായത്തിൽ സംവാദരൂപത്തിൽ സംക്ഷിപ്തമായ തീർത്ഥോപദേശം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ മഹീപാല രാജാവിനോട് നർമദേശ്വരം എന്ന പരമ പുണ്യതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകുവാൻ നിർദ്ദേശിക്കുകയും അതിന്റെ മഹിമ പ്രസ്താവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രധാന വാദം മോക്ഷ-പ്രായശ്ചിത്തപരമാണ്—ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ കിൽബിഷങ്ങളിൽ നിന്നും (പാപ/ദോഷ) വിമുക്തനാകുന്നു. തുടർന്ന് അന്തിമഫലത്തെക്കുറിച്ച് പ്രത്യേകമായി—അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിച്ച് മരണമുണ്ടായാലും, ജലത്തിൽ മരണമുണ്ടായാലും, അല്ലെങ്കിൽ ‘അനനാശക’ (അപ്രഭാവി/അവിനാശി) തരത്തിലുള്ള മരണമായാലും, അവന്റെ ഗതി ‘അനിവർത്തികാ’ (തിരിച്ചുമാറാത്ത) ആകുന്നു; ഇത് ശങ്കരന്റെ മുൻ ഉപദേശമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ശിവൻ→വക്താവ് എന്ന അധികാരപരമ്പരയാൽ തീർത്ഥത്തിന്റെ താരക മഹത്വം ഉറപ്പിക്കുന്നു।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल नर्मदेश्वरमुत्तमम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ അരുളിച്ചെയ്തു— ഹേ മഹീപാലാ! തുടർന്ന് ഉത്തമമായ നർമദേശ്വരത്തിലേക്ക് പോകണം. ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനാകും.
Verse 2
अग्निप्रवेशश्च जलेऽथवा मृत्युरनाशके । अनिवर्तिका गतिस्तस्य यथा मे शङ्करोऽब्रवीत्
അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിച്ചാലും, ജലത്തിലായാലും, അല്ലെങ്കിൽ നാശമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് മരണമുണ്ടായാലും— അവന്റെ ഗതി പിന്നെ മടങ്ങാത്തതാകുന്നു; ശങ്കരൻ എനിക്കു പറഞ്ഞതുപോലെ.
Verse 124
। अध्याय
ഇതി അധ്യായം।