Adhyaya 123
ഈ അധ്യായത്തിൽ മുനി മാർക്കണ്ഡേയൻ രാജാവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് കർമദീ-തീർത്ഥത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്ത മഹാത്മ്യം പറയുന്നു. മഹാബലനായ ഗണനാഥൻ വിഘ്നേശൻ അവിടെ സന്നിധാനമുള്ളതിനാൽ, ആ ശ്രേഷ്ഠ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണമെന്ന് അദ്ദേഹം ഉപദേശിക്കുന്നു. അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ചതുര്ഥിദിനത്തിൽ ഉപവാസത്തോടുകൂടി സ്നാനം ചെയ്താൽ, ഏഴ് ജന്മങ്ങളിലെ വിഘ്നങ്ങൾ ശമിക്കുമെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. അതേ സ്ഥലത്ത് ചെയ്യുന്ന ദാനം അക്ഷയഫലം നൽകുന്നതാണെന്ന് സംശയമില്ലാതെ ധർമ്മവചനമായി സ്ഥാപിക്കുന്നു; തീർത്ഥയാത്ര, ചതുര്ഥി-നിയമം, ദാനധർമ്മം എന്നിവയെ വിഘ്നേശാനുഗ്രഹത്തോടെ വിഘ്നനാശ തത്ത്വവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു।
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र कर्मदीतीर्थमुत्तमम् । यत्र तिष्ठति विघ्नेशो गणनाथो महाबलः
മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജേന്ദ്രാ! തുടർന്ന് ഉത്തമമായ കർമദീ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണം; അവിടെ മഹാബലനായ ഗണനാഥൻ വിഘ്നേശൻ വസിക്കുന്നു।
Verse 2
तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा चतुर्थ्यां वा ह्युपोषितः । विघ्नं न विद्यते तस्य सप्तजन्मनि भारत
ആ തീർത്ഥത്തിൽ മനുഷ്യൻ സ്നാനം ചെയ്ത്, ചതുർത്ഥിദിനത്തിൽ ഉപവാസവും അനുഷ്ഠിച്ചാൽ, ഹേ ഭാരതാ! അവന് ഏഴ് ജന്മങ്ങൾ വരെ വിഘ്നം ഉണ്ടാകില്ല।
Verse 3
तत्र तीर्थे हि यत्किंचिद्दीयते नृपसत्तम । तदक्षयफलं सर्वं जायते नात्र संशयः
ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ! ആ തീർത്ഥത്തിൽ എന്തെങ്കിലും ദാനം ചെയ്താൽ, അതിന്റെ ഫലം എല്ലാതരത്തിലും അക്ഷയമാകും; ഇതിൽ സംശയമില്ല।
Verse 123
। अध्याय
ഇതി അധ്യായ-സമാപ്തി।