
ഈ അധ്യായത്തിൽ മാർകണ്ഡേയ ഋഷി രാജാവിനോട് അയോനിജ എന്ന അതിപുണ്യ തീർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് സംക്ഷിപ്തമായ യാത്രാ-നിർദ്ദേശം നൽകുന്നു. ആ സ്ഥലത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ—അസാധാരണ സൗന്ദര്യം, മഹാപുണ്യം, സർവ്വപാപനാശകത്വം—എന്നിവ വ്യക്തമാക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ പാലിക്കേണ്ട ലഘുവിധി: അയോനിജയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് പരമേശ്വരനെ പൂജിക്കുക; തുടർന്ന് പിതൃകൾക്കും ദേവന്മാർക്കും ശ്രദ്ധയോടെ തർപ്പണാദി കർമ്മങ്ങൾ നടത്തുക. അവസാനം ശക്തമായ ഫലശ്രുതി—വിധിപൂർവ്വം അവിടെ പ്രാണത്യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ ‘യോനി-ദ്വാരം’ അഥവാ പുനർജന്മവാതിൽ ഒഴിവാക്കി മോക്ഷാഭിമുഖമായ ഉറപ്പ് നേടുന്നു; തീർത്ഥാചരണം നൈതിക-വിധിനിഷ്ഠയുള്ള साधനയായി കർമബന്ധനമോചന മാർഗമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । अयोनिजं महापुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्
ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അനന്തരം, ഹേ രാജേന്ദ്രാ, പരമശോഭനമായ ‘അയോനിജ’ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകുക; അത് മഹാപുണ്യവും സർവ്വപാപനാശകവും ആകുന്നു.
Verse 2
अयोनिजे नरः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । पितृदेवार्चनं कृत्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
അയോനിജയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് മനുഷ്യൻ പരമേശ്വരനെ പൂജിക്കണം. പിതൃ-ദേവാര്ചനം ചെയ്താൽ അവൻ സർവ്വ കൽമഷങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.
Verse 3
तत्र तीर्थे तु विधिना प्राणत्यागं करोति यः । स कदाचिन्महाराज योनिद्वारं न पश्यति
ആ തീർത്ഥത്തിൽ വിധിപൂർവം പ്രാണത്യാഗം ചെയ്യുന്നവൻ, ഹേ മഹാരാജാ, ഇനി ഒരിക്കലും ‘യോനിദ്വാരം’ കാണുകയില്ല; അഥവാ പുനർജന്മം ഉണ്ടാകില്ല.
Verse 114
। अध्याय
ഇതി അധ്യായം സമാപ്തം.