Adhyaya 110
മാർക്കണ്ഡേയൻ ശുദ്ധി നൽകുന്ന തീർത്ഥയാത്രാക്രമം വിവരിക്കുന്നു; അതിന്റെ പര്യവസാനം ചക്രതീർത്ഥത്തിനടുത്തുള്ള വൈഷ്ണവ തീർത്ഥത്തിലാണ്. ആ തീർത്ഥം പുരാതനകാലത്ത് വിഷ്ണു (ജനാർദനൻ) സ്ഥാപിച്ചതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഭീകരമായ ദാനവസംഹാരത്തിനു ശേഷം, ആ സംഘർഷത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ശേഷദോഷവും പാപഫലവും ശമിപ്പാൻ ഭഗവാൻ ഈ തീർത്ഥം സ്ഥാപിച്ചു—ഇതാണ് സ്ഥലമാഹാത്മ്യത്തിന്റെ കാരണകഥ. അവിടെ ക്രോധജയം (ജിതക്രോധം), കഠിനതപസ്, മൗനവ്രതം എന്നിവ പ്രത്യേകമായി പ്രശംസിക്കുന്നു; ഇത്തരമൊരു സംയമം ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും എളുപ്പത്തിൽ അനുകരിക്കാനാകില്ലെന്ന് പറയുന്നു. തുടർന്ന് സംക്ഷിപ്തവിധാനം—സ്നാനം, യോഗ്യനായ ദ്വിജാതിക്കു ദാനം, വിധിപൂർവം ജപം—ഇവ ഉടൻ തന്നെ ഗുരുപാപങ്ങളും നീക്കി साधകനെ വൈഷ്ണവ പദത്തിലേക്ക് നയിക്കും എന്നുറപ്പുനൽകുന്നു.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । धौतपापं ततो गच्छेन्महापातकनाशनम् । समीपे चक्रतीर्थस्य विष्णुना निर्मितं पुरा
ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അനന്തരം പാപം കഴുകിമാറ്റിയവൻ മഹാപാതകനാശകമായ ആ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണം; അത് ചക്രതീർത്ഥത്തിനടുത്ത് വിഷ്ണു പുരാതനകാലത്ത് സ്ഥാപിച്ചതാണ്।
Verse 2
निहतैर्दानवैर्घोरैर्देवदेवो जनार्दनः । तत्पापस्य विनाशार्थं दानवान्तोद्भवस्य च
ഭീകര ദാനവന്മാർ നിഹതരായപ്പോൾ ദേവദേവനായ ജനാർദനൻ ആ കൃത്യത്തിൽ നിന്നുയർന്ന പാപനാശത്തിനും ദാനവപീഡ ശമനത്തിനുമായി പ്രവർത്തിച്ചു.
Verse 3
तत्र तीर्थे जितक्रोधश्चचार विपुलं तपः । दुश्चरं मौनमास्थाय ह्यशक्यं देवदानवैः
ആ തീർത്ഥത്തിൽ ക്രോധം ജയിച്ച് അദ്ദേഹം മഹത്തായ തപസ്സു അനുഷ്ഠിച്ചു; ദേവദാനവർക്കും അസാധ്യമായ ദുഷ്കര മൗനവ്രതം സ്വീകരിച്ചു.
Verse 4
स्नात्वा दत्त्वा द्विजातिभ्यो दानानि विविधानि च । तत्क्षणात्सुपापस्तु गतस्तद्वैष्णवं पदम्
സ്നാനം ചെയ്ത് ദ്വിജന്മാർക്ക് വിവിധ ദാനങ്ങൾ നൽകിയാൽ, മഹാപാപിയും ആ ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ വൈഷ്ണവപദം—വിഷ്ണുവിന്റെ പരമധാമം—പ്രാപിക്കുന്നു.
Verse 5
एवं युक्तस्तु यस्तत्र पापं कृत्वा सुदारुणम् । स्नात्वा जप्त्वा विधानेन मुच्यते सर्वपातकैः
ഇങ്ങനെ നിയമയുക്തനായി, അവിടെ അത്യന്തം ദാരുണ പാപം ചെയ്തവനും വിധിപൂർവ്വം സ്നാനം ചെയ്ത് ജപം ചെയ്താൽ സകല പാതകങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.
Verse 110
। अध्याय
അധ്യായം സമാപ്തം.