Adhyaya 105
ഈ അധ്യായത്തിൽ മുനി മാർകണ്ഡേയൻ ‘രാജേന്ദ്ര’നെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് കരഞ്ജാ തീർത്ഥഗമനത്തിന്റെ വിധിയും ഫലവും സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു. ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് ഇന്ദ്രിയസംയമത്തോടെ കരഞ്ജയിലേക്കു പോയി അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ സകല പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള വിമോചനം ലഭിക്കുമെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഭക്തിയോടെ മഹാദേവനെ പൂജിക്കുകയും ശ്രദ്ധയോടെ ദാനം നൽകുകയും ചെയ്യേണ്ട ക്രമം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ദാനവസ്തുക്കളായി സ്വർണം, വെള്ളി, മണി‑മുത്ത്‑പ്രവാളം മുതലായവയും, പാദുക, കുട, ശയ്യ, ആച്ഛാദനം പോലുള്ള ഉപകാരപ്രദമായ വസ്തുക്കളും പറയപ്പെടുന്നു. തീർത്ഥസേവ‑ശൈവപൂജ‑ദാനധർമ്മത്തിന്റെ ഫലം ‘കോടി‑കോടി ഗുണം’ എന്നു മഹത്തായി പാടപ്പെടുന്നു.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । करञ्जाख्यं ततो गच्छेत्सोपवासो जितेन्द्रियः । तत्र स्नात्वा तु राजेन्द्र सर्वपापैः प्रमुच्यते
ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അനന്തരം ഉപവാസത്തോടെയും ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹത്തോടെയും കരഞ്ജാ എന്ന തീർത്ഥത്തിലേക്കു പോകണം. ഹേ രാജേന്ദ്ര, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചനം ലഭിക്കും.
Verse 2
अर्चयित्वा महादेवं दत्त्वा दानं तु भक्तितः । सुवर्णं रजतं वापि मणिमौक्तिकविद्रुमान्
മഹാദേവനെ അർച്ചിച്ച് ഭക്തിയോടെ ദാനം അർപ്പിക്കണം—സ്വർണം, വെള്ളി, അല്ലെങ്കിൽ മണികൾ, മുത്തുകൾ, പ്രവാളം മുതലായവ।
Verse 3
पादुकोपानहौ छत्रं शय्यां प्रावरणानि च । कोटिकोटिगुणं सर्वं जायते नात्र संशयः
പാദുക-ഉപാനഹം, ഛത്രം, ശയ്യ, പ്രാവരണം മുതലായ ദാനങ്ങൾ ഏതു നൽകിയാലും, അവ എല്ലാം കോടി കോടി ഗുണം പുണ്യഫലം നൽകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല।
Verse 105
। अध्याय
ഇവിടെ അധ്യായം സമാപ്തം.