मन॑स्त॒ आ प्या॑यतां वाक्त॒ आ प्या॑यतां प्रा॒णस्त॒ आ प्या॑यतां चक्षु॑स्त॒ आ प्या॑यतां श्रोत्रं॑ त॒ आ प्या॑यताम् । यत्ते॑ क्रू॒रं यदास्थि॑तं तत्त॒ आ प्या॑यतां निष्ट्यायतां तत्ते॑ शुध्यतु शमहो॑भ्यः । ओष॑धे॒ त्राय॑स्व॒ स्वधि॑ते॒ मैन॑ᳪ हिᳪसीः ।
mánas ta ā́ pyāyatāṃ vāk ta ā́ pyāyatāṃ prāṇás ta ā́ pyāyatāṃ cákṣus ta ā́ pyāyatāṃ śrótraṃ ta ā́ pyāyatām | yát te krūráṃ yád ā́sthitaṃ tát ta ā́ pyāyatāṃ niṣṭyāyatāṃ tát te śúdhyatu śám ahóbhyaḥ | óṣadhe trā́yasva svádhite mā́ enaṃ hiṃsīḥ |
നിന്റെ മനസ് പുഷ്ടമാകട്ടെ; നിന്റെ വാക്ക് പുഷ്ടമാകട്ടെ; നിന്റെ പ്രാണൻ പുഷ്ടമാകട്ടെ; നിന്റെ കണ്ണ് പുഷ്ടമാകട്ടെ; നിന്റെ ശ്രോത്രം (ചെവി) പുഷ്ടമാകട്ടെ. നിനക്കുള്ളിൽ ക്രൂരമായതെന്തെങ്കിലും, ഉള്ളിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്തെങ്കിലും—അത് പുഷ്ടമാകട്ടെ; അത് പുറത്തേക്ക് തള്ളപ്പെടട്ടെ; നിന്റെ ശമം (ശാന്തി) നിമിത്തം അത് ശുദ്ധമാകട്ടെ. ഹേ ഔഷധേ, രക്ഷിക്കേണമേ; ഹേ സ്വധിതി (കോടാലി), എന്നെ ഹിംസിക്കരുത്.
मनः । ते । आ । प्या॒यताम् । वाक् । ते । आ । प्या॒यताम् । प्राणः । ते । आ । प्या॒यताम् । चक्षुः । ते । आ । प्या॒यताम् । श्रोत्रम् । ते । आ । प्या॒यताम् । यत् । ते । क्रूरम् । यत् । आस्थितम् । तत् । ते । आ । प्या॒यताम् । निष्ट्यायताम् । तत् । ते । शुध्यतु । शम् । अहोभ्यः । ओषधे । त्रायस्व । स्वधिते । मा । एनम् । हिंसीः ।