देव॑ सवितरे॒ष ते॒ सोम॒स्तᳪ र॑क्षस्व॒ मा त्वा॑ दभन् । ए॒तत्त्वं दे॑व सोम दे॒वो दे॒वाँ२ उपा॑गा इ॒दम॒हं म॑नु॒ष्या॒न्त्स॒ह रा॒यस्पोषे॑ण स्वाहा॒ । निर्वरु॑णस्य॒ पाशा॑न्मुच्ये ।
déva savitare ’ṣá te sómas táṃ rakṣasva mā́ tvā dabhān | etát tvaṃ deva soma devó devā́n upāgā idám aháṃ manuṣyā́n saha rā́yaspoṣéṇa svā́hā | nír varuṇásya pā́śān mucye ||
ഹേ ദേവ സവിതൃ, ഈ സോമം നിന്റേതാണ്; നീ അതിനെ രക്ഷിക്കണം; ആരും നിന്നെ ദോഷപ്പെടുത്തരുത്. ഹേ ദേവ സോമ, ഇതുതന്നെയാണ് നീ; ദേവനായ നീ ദേവന്മാരെ ഉപാഗമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ മനുഷ്യരെ ധന-പോഷ വർദ്ധനയോടുകൂടെ (ഉപാഗമിക്കുന്നു)—സ്വാഹാ। വരുണന്റെ പാശങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞാൻ മോചിതനാകട്ടെ।
देव । सवितः । एषः । ते । सोमः । तम् । रक्षस्व । मा । त्वा । दभन् । एतत् । त्वम् । देव । सोम । देवः । देवान् । उप-आगाः । इदम् । अहम् । मनुष्यान् । सह । रायः-पोषेण । स्वाहा । निः । वरुणस्य । पाशान् । मुच्ये ।