य॒माय॑ त्वा म॒खाय॑ त्वा॒ सूर्य॑स्य त्वा॒ तप॑से । दे॒वस्त्वा॑ सवि॒ता मध्वा॑नक्तु पृथि॒व्याः स॒ᳪस्पृश॑स्पाहि । अ॒र्चिर॑सि शो॒चिर॑सि॒ तपो॑ऽसि
yamā́ya tvā makhā́ya tvā sū́ryasya tvā tápase | devás tvā savitā́ madhvā́naktu pṛthivyā́ḥ saṃspṛ́śaḥ pāhi | arcír asi śocír asi tápo ’si |
യമത്തിനായി നിന്നെ; മഖത്തിനായി നിന്നെ; സൂര്യനായി നിന്നെ—തപസ്സിനായി (ഉഷ്ണതയ്ക്കായി)। ദേവനായ സവിതാവ് നിന്നെ മധുരതയാൽ അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ; ഭൂമിയോടുള്ള സമ്സ്പർശം നീ കാത്തുരക്ഷിക്ക। നീ അർച്ചി (ജ്യോതി) ആകുന്നു; നീ ശോചി (തേജസ്) ആകുന്നു; നീ തപസ് (തപസ്സിന്റെ ഉഷ്ണശക്തി) ആകുന്നു।
यमाय । त्वा । मखाय । त्वा । सूर्यस्य । त्वा । तपसे । देवः । त्वा । सविता । मध्वा । अनक्तु । पृथिव्याः । संस्पृशः । पाहि । अर्चिः । असि । शोचिः । असि । तपः । असि ।