Mantra 47
अधि॑ न इन्द्रैषां॒ विष्णो॑ सजा॒त्या॒नाम् । इ॒ता मरु॑तो॒ अश्वि॑ना । तं प्र॒त्नथा॒ ऽयं वे॒नो ये दे॑वास॒ आ न॒ इडा॑भि॒र्विश्वे॑भिः सो॒म्यं मध्वोमा॑सश्चर्षणीधृतः
adhí na indra eṣā́ṃ víṣṇo sajātyā́nām | itā́ máruto aśvínā | táṃ pratnáthā ’yáṃ véno yé devā́sa ā́ na iḍā́bhir víśvebhíḥ somyáṃ mádhv omā́saś carṣaṇīdhṛtaḥ
ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് അധിപത്യം വഹിക്കണമേ; ഹേ വിഷ്ണോ, ഈ സജാതീയരിലേയ്ക്കും. ഇവിടെ വരുവിൻ, ഹേ മരുതന്മാരേ; ഹേ അശ്വിനൗ. പ്രാചീന രീതിപ്രകാരം ഈ ഞങ്ങളുടെ വേനഃ (ആകാംക്ഷ) ആ സഹായത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നു: ഹേ ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളെല്ലാവരും, നിങ്ങളുടെ ഇഡാ-ഭാഗങ്ങളോടുകൂടെ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് വരുവിൻ—ഹേ ചർഷണീധൃത (മനുഷ്യരെ ധരിക്കുന്നവർ), സോമത്തിന്റെ മധുര മധു-രസത്തോടെ.
अधि॑ । नः । इ॒न्द्र । ए॒षा॒म् । विष्णो॑ । स॒-जा॒त्या॒नाम् । इ॒ता । मरु॑तः । अ॒श्वि॑ना । तम् । प्र॒त्नथा॑ । अ॒यम् । वे॒नः । ये । दे॒वासः॑ । आ । नः । इडा॑भिः । विश्वे॑भिः । सो॒म्यम् । मधु॑ । ओ॒माः॑सः । च॒र्ष॒णी॒धृ॒तः