त्वाᳪ हि म॒न्द्रत॑ममर्कशो॒कैर्व॑वृ॒महे॒ महि॑ न॒: श्रोष्य॑ग्ने । इन्द्रं॒ न त्वा॒ शव॑सा दे॒वता॑ वा॒युं पृ॑णन्ति॒ राध॑सा॒ नृत॑माः
tvā́ṃ hí mandrátamam arkaśokáir vavṛmáhe máhi naḥ śróṣy agne | índraṃ ná tvā śávasā devátā vāyúṃ pṛṇanti rā́dhasā nṛ́tamāḥ ||
ഹേ അഗ്നേ, നീ അതിമന്ദ്രതമ (അത്യാനന്ദദായക) ആകുന്നു; സ്തുതിയുടെ ശോകി (ജ്വാലാസദൃശ കിരണങ്ങൾ)കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നിന്നെ വരിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ മഹത്തായ ഹിതത്തിനായി ഞങ്ങളെ ശ്രവിക്ക. നൃതമ (വീര)ർ ദാനത്തോടെ ഇന്ദ്രനെ ശവസാ (ബലത്തോടെ) തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെയും വായുവിനെയും, അതുപോലെ അവർ അർപ്പണങ്ങളാൽ നിന്നെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.
त्वाᳪ । हि । म॒न्द्रत॑मम् । अ॒र्क॒शो॒कैः । व॒वृ॒महे॑ । महि॑ । नः । श्रोष्य॑ । अग्ने । इन्द्रम् । न । त्वा॒ । शव॑सा । दे॒वता॑ । वा॒युम् । पृ॑णन्ति । राध॑सा । नृत॑माः ।