आ नो॑ य॒ज्ञं भार॑ती॒ तूय॑मे॒त्विडा॑ मनु॒ष्वदि॒ह चे॒तय॑न्ती । ति॒स्रो दे॒वीर्ब॒र्हिरेदᳪ स्यो॒नᳪ सर॑स्वती॒ स्वप॑सः सदन्तु
ā́ no yajñáṃ bhā́ratī tū́yam etv íḍā mánuṣvad ihá cetáyantī | tísro devī́r bárhir idáṃ syónáṃ sárasvatī svápasaḥ sadantu
ഭാരതി നമ്മുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ വരട്ടെ; ഇളാ മനുവിന്റെ രീതിപോലെ ഇവിടെ (ഈ കർമത്തെ) ജാഗ്രതപ്പെടുത്തട്ടെ. ഈ സുഖകരമായ ബർഹിഷിൽ മൂന്നു ദേവിമാർ—സരസ്വതി, സുകർമ്മിണി (സ്വപസഃ), കൂടാതെ (ഭാരതി-ഇളാ സഹിതം)—ഇരിക്കട്ടെ.
आ । नः॑ । य॒ज्ञम् । भार॑ती । तूय॑म् । ए॒तु॒ । इडा॑ । मनु॒ष्वत् । इ॒ह । चे॒तय॑न्ती । ति॒स्रः । दे॒वीः । ब॒र्हिः । इ॒दम् । स्यो॒नम् । सर॑स्वती । स्वप॑सः । स॒द॒न्तु॒ ।