Mantra 42
दे॒वो नरा॒शᳪसो॑ दे॒वमिन्द्रं॑ वयो॒धसं॑ दे॒वो दे॒वम॑वर्धयत् । वि॒राजा॒ छन्द॑सेन्द्रि॒यᳪ रु॒पमिन्द्रे॒ वयो॒ दध॑द्वसु॒वने॑ वसु॒धेय॑स्य वेतु॒ यज॑
de·vó narā́śaṁso de·vám índraṁ vayo·dhásaṁ de·vó de·vám avardhayat | virā́jā́ chándasendriyáṁ rū́pam índre váyo dádhad vasu·váne vasu·dhéyasya vétu yája
ദേവനായ നരാശംസൻ വയോധസൻ (വീര്യത്തിന്റെ സ്ഥാപകൻ) ആയ ദേവേന്ദ്രനെ ദേവൻ ദേവനായി വർദ്ധിപ്പിച്ചു. വിരാട് ഛന്ദസ്സാൽ (അവൻ) ഇന്ദ്രിയബലം വർദ്ധിപ്പിച്ചു; ഇന്ദ്രനിൽ രൂപവും വയഃ (വീര്യം)വും സ്ഥാപിച്ച്, വസു-വനേ (ധനലാഭം) വേണ്ടി, വസുധേയ (ധനസ്ഥാപനം) വേണ്ടി—അവൻ അതു പ്രാപിക്കട്ടെ; യജ (യജ്ഞം ചെയ്ക).
दे॒वः । नरा॒शंसः॑ । दे॒वम् । इन्द्र॑म् । वयः॒धस॑म् । दे॒वः । दे॒वम् । अ॒व॒र्ध॒य॒त् । वि॒राजा॑ । छन्द॑सा । इन्द्रि॒यम् । रु॒पम् । इन्द्रे॑ । वयः॒ । दध॑त् । वसु॒वने॑ । वसु॒धेय॑स्य । वेतु॑ । यज॑