Mantra 37
दे॒वी उ॒षासा॒नक्ता॑ दे॒वमिन्द्रं॑ वयो॒धसं॑ दे॒वी दे॒वम॑वर्धताम् । अ॒नु॒ष्टुभा॒ छन्द॑सेन्द्रि॒यं बल॒मिन्द्रे॒ वयो॒ दध॑द्वसु॒वने॑ वसु॒धेय॑स्य वीतां॒ यज॑
devī́ uṣā́sā náktā devám índraṃ vayo̱dhásaṃ devī́ devám avardhatām | anuṣṭúbhā chándasendriyáṃ bálaṃ índre̱ vayo̱ dádhad vasuváne vasudhéyasya vītā́ṃ yája
ദേവീ ഉഷസ്സും നക്തയും (രാത്രി), വയോധസ്—വീര്യം നല്കുന്നവർ—ഈ ദിവ്യദേവിമാർ ദേവനായ ഇന്ദ്രനെ വർധിപ്പിക്കട്ടെ. അനുഷ്ടുഭ ഛന്ദസ്സാൽ ഇന്ദ്രിയം ബലം (ഇന്ദ്രന്റെ പരാക്രമം) സ്ഥാപിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രനിൽ ബലം, വയഃ (വീര്യം) നിക്ഷേപിക്കുന്നു. വസുവനെ—വസുക്കളുടെ ജയത്തിൽ—വസുധേയ (ധനസ്ഥാപനം) നിമിത്തം ആ ഇരുവരും ഇവിടെ വന്ന് യജ്ഞത്തിൽ പങ്കുചേരട്ടെ.
दे॒वी । उ॒षासा॑ । नक्ता॑ । दे॒वम् । इन्द्र॑म् । व॒यो॒धसम् । दे॒वी । दे॒वम् । अ॒व॒र्ध॒ता॒म् । अ॒नु॒ष्टुभा॑ । छन्द॑सा । इ॒न्द्रि॒यम् । बलम् । इन्द्रे॑ । व॒यः । दध॑त् । व॒सु॒वने॑ । व॒सु॒धेय॑स्य । वी॒ता॒म् । यज॑