मा त्वा॒ऽग्निर्ध्व॑नयीद्धू॒मग॑न्धि॒र्मोखा भ्राज॑न्त्य॒भि वि॑क्त॒ जघ्रि॑: । इ॒ष्टं वी॒तम॒भिगू॑र्तं॒ वष॑ट्कृतं॒ तं दे॒वास॒: प्रति॑ गृभ्ण॒न्त्यश्व॑म्
mā́ tvā́gnír dhvanayīd dhūmagándhir mókhā bhrā́janti abhí vikta jághriḥ | iṣṭáṃ vītám abhígūrtaṃ váṣaṭkr̥taṃ táṃ devā́saḥ práti gr̥bhṇanty áśvam
ഹേ അശ്വമേ! അഗ്നി നിന്നെ ചടചടപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ; പുകയുടെ ഗന്ധം നിനക്കു ചേർന്നുപോകരുത്. നീ മണത്തു നോക്കി ദൂഷിതനായി കേടായതുപോലെ ഉഖാ നിന്നെ നോക്കി തിളങ്ങാതിരിക്കട്ടെ. ഇഷ്ടം (അർപ്പിതം), വീതം (പ്രാപ്തം), അഭിഗൂർത്തം (പ്രസന്നമായി അംഗീകരിച്ചത്), വഷട്കൃതം (വഷട് കൊണ്ട് പവിത്രീകരിച്ചത്)—ആ അശ്വത്തെ ദേവന്മാർ സ്വീകരിക്കുന്നു.
मा । त्वा । अग्निः । ध्वनयीत् । धूम-गन्धिः । मा । उखा । भ्राजन्ति । अभि । विक्त । जघ्रिः । इष्टम् । वीतम् । अभि-गूर्तम् । वषट्-कृतम् । तम् । देवासः । प्रति । गृभ्णन्ति । अश्वम् ।