आ॒योष्ट्वा॒ सद॑ने सादया॒म्यव॑तश्छा॒याया॑ᳪ समु॒द्रस्य॒ हृद॑ये । र॒श्मी॒वतीं॒ भास्व॑ती॒मा या द्यां भास्यापृ॑थि॒वीमोर्व॒न्तरि॑क्षम्
āyóṣ tvā sádane sādayāmy ávataś-chāyā́yāṃ samudrásya hṛ́daye | raśmīvatīṃ bhā́svatīm ā́ yā́ dyā́ṃ bhāsi ā́ pṛthivī́m urv àntárikṣam
ആയുവിന്റെ സദനത്തിൽ ഞാൻ നിന്നെ ഇരുത്തുന്നു—താഴേക്ക് വീഴുന്ന ഛായയിൽ, സമുദ്രത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ; രശ്മിവതി, ഭാസ്വതി—ദ്യൗവിനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവൾ, വിശാലമായ പൃഥിവിയെ (മറ്റും) ഉർവമായ അന്തരിക്ഷത്തെ।
आ॒योः । त्वा॒ । सद॑ने । सादया॒मि । अव॑तः । छा॒याया॑म् । स॒मु॒द्रस्य॒ । हृद॑ये । र॒श्मी॒वतीम् । भास्व॑तीम् । आ । या । द्याम् । भासि । आ॒पृ॒थि॒वीम् । उ॒र्व् । अ॒न्तरि॑क्षम् ।