तप॑श्च तप॒स्य॒श्च शैशि॒रावृ॒तू अ॒ग्नेर॑न्तः श्ले॒षो॒ऽसि॒ कल्पे॑तां॒ द्यावा॑पृथि॒वी कल्प॑न्ता॒माप॒ ओष॑धय॒: कल्प॑न्ताम॒ग्नय॒: पृथ॒ङ्मम॒ ज्यैष्ठ्या॑य॒ सव्र॑ताः। ये अ॒ग्नय॒: सम॑नसोऽन्त॒रा द्यावा॑पृथि॒वी इ॒मे| शै॒शि॒रावृ॒तू अ॑भि॒कल्प॑माना॒ इन्द्र॑मिव दे॒वा अ॑भि॒संवि॑शन्तु॒ तया॑ दे॒वत॑याऽङ्गिर॒स्वद्ध्रु॒वे सी॑दतम्
tápaś ca tapasyáś ca śaiśiráu ṛtū́ agnér antaḥ śléṣo ’si kálpetāṃ dyā́vā-pṛthivī́ kálpantām ā́pa óṣadhayaḥ kálpantām agnáyaḥ pṛtháṅ mama jyáiṣṭhyāya savrátāḥ | yé agnáyaḥ sámanaso ’ntarā́ dyā́vā-pṛthivī́ imé | śaiśiráu ṛtū́ abhikálpamānā indrám iva devā́ abhisaṃvíśantu táyā devátayā ’ṅgirasvád dhrúve sī́datam
തപസും തപസ്യവും—ശൈശിരവും ഹേമന്തവും എന്ന രണ്ടു ഋതുക്കൾ—നീ അഗ്നിയുടെ അന്തർസ്ഥ ശ്ലേഷം (അകത്തെ ബന്ധം/സംയോജനം) ആകുന്നു. ദ്യാവാ-പൃഥിവീ യഥാവിധി ക്രമീകരിക്കപ്പെടട്ടെ; ആപഃ (ജലങ്ങൾ) ക്രമീകരിക്കപ്പെടട്ടെ; ഓഷധയഃ (ഔഷധികൾ/സസ്യങ്ങൾ) ക്രമീകരിക്കപ്പെടട്ടെ; അഗ്നയഃ—ഓരോന്നും വേർതിരിഞ്ഞ്, ഏകവ്രത (സവ്രത) —എന്റെ ജ്യൈഷ്ഠ്യ (പ്രാധാന്യം/പരമാധികാരം) നിമിത്തം ക്രമീകരിക്കപ്പെടട്ടെ. ദ്യാവാ-പൃഥിവീയുടെ ഇടയിൽ ഏകമനസ്സുള്ള ആ അഗ്നികൾ—ശൈശിര-ഹേമന്ത ഋതുക്കളെ അഭികൽപമാനമായി (സുസംവിധാനമായി) ഒരുക്കിക്കൊണ്ട്, ദേവന്മാർ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ അഭിസംവിശന്തി (ആശ്രയിച്ച് പ്രവേശിക്കുന്നു) എന്നപോലെ പ്രവേശിക്കട്ടെ. ആ ദേവതയോടുകൂടെ, അങ്ഗിരസ്വത്, ധ്രുവാ, നീ സ്ഥിരമായി ഇരിക്ക.
तपः॑ । च॒ । तप॒स्यः॑ । च॒ । शै॒शि॒रौ । ऋ॒तू इति॑ । अ॒ग्नेः । अ॒न्तः । श्ले॒षः । अ॒सि॒ । कल्पे॑ताम् । द्यावा॑-पृथि॒वी इति॑ । कल्प॑न्ताम् । आपः॑ । ओष॑धयः । कल्प॑न्ताम् । अ॒ग्नयः॑ । पृथ॑क् । मम॑ । ज्यैष्ठ्या॑य । स-व्र॑ताः । ये । अ॒ग्नयः॑ । सम॑नसः । अ॒न्त॒रा । द्यावा॑-पृथि॒वी इति॑ । इ॒मे । शै॒शि॒रौ । ऋ॒तू इति॑ । अ॒भि॒-कल्प॑मानाः । इन्द्र॑म्-इव । दे॒वाः । अ॒भि॒-सम्-वि॑शन्तु । तया॑ । दे॒वत॑या । अ॒ङ्गि॒र॒स्वत् । ध्रु॒वे । सी॑दतम्