Mantra 47
अ॒ग्निᳪ होता॑रं मन्ये॒ दास्व॑न्तं॒ वसु॑ᳪ सू॒नुᳪ सह॑सो जा॒तवे॑दसं॒ विप्रं॒ न जा॒तवे॑दसम् । य ऊ॒र्ध्वया॑ स्वध्व॒रो दे॒वो दे॒वाच्या॑ कृ॒पा । घृ॒तस्य॒ विभ्रा॑ष्टि॒मनु॑ वष्टि शो॒चिषा॒ऽऽजुह्वा॑नस्य स॒र्पिष॑ः
agníṃ hótāraṃ manye dā́svantaṃ vásuṃ sūnúṃ sáhaso jātávedasaṃ vípraṃ na jātávedasam | yá ūrdhvā́yā svadhvaró devó devā́cyā kṛ́pā | ghṛtásya víbhrāṣṭim ánu vaṣṭi śocíṣā''juhvā́nasya sárpiṣaḥ ||
ഞാൻ അഗ്നിയെ ഹോതൃയായി കരുതുന്നു—ദാനശീലനായും വസു (ധനം)സ്വരൂപമായ നിധിയായും; സഹസ്സ് (ബലം)യുടെ പുത്രനായും; ജാതവേദസായും—അതെ, വിപ്രനായും ജാതവേദസായും. ആരോ ഊർദ്ധ്വഗതിയോടെ, സുസംവിധിത യജ്ഞമുള്ളവനായി, ദേവരൂപത്തിൽ ദേവസമമായ കൃപയോടെ; തന്റെ ശോചിഷാ (ജ്വാല)കൊണ്ട് ഘൃതത്തിന്റെ വിഭ്രാഷ്ടി (മിനുങ്ങുന്ന അഗ്രം) പിന്തുടരുന്നു—ആഹുതി അർപ്പിക്കുന്നവന്റെ സർപിഷ് (കരഞ്ഞ നെയ്യ്) പിന്തുടർന്ന്.
अग्निम् । होतारम् । मन्ये । दास्वन्तम् । वसुम् । सूनुम् । सहसः । जातवेदसम् । विप्रम् । न । जातवेदसम् । यः । ऊर्ध्वया । स्वध्वरः । देवः । देव-अच्या । कृपा । घृतस्य । विभ्राष्टिम् । अनु । वष्टि । शोचिषा । आजुह्वानस्य । सर्पिषः ।