ध्रु॒वक्षि॑तिर्ध्रु॒वयो॑निर्ध्रु॒वाऽसि॑ ध्रु॒वं योनि॒मा सी॑द साधु॒या । उख्य॑स्य के॒तुं प्र॑थ॒मं जु॑षा॒णाऽश्विना॑ऽध्व॒र्यू सा॑दयतामि॒ह त्वा॑
dhru̱vá-kṣitir dhru̱vá-yonir dhru̱vā́’si dhru̱váṃ yónim ā́ sīda sā̱dhúyā | u̱khyàsya ke̱túṃ pratha̱máṃ juṣā̱ṇā́’śvinā’dhva̱ryū sā̱dayatām i̱há tvā
നീ ധ്രുവക്ഷിതി (സ്ഥിരസ്ഥിതിയുള്ളവൾ), ധ്രുവയോനി (സ്ഥിരാധാരമുള്ളവൾ) ആകുന്നു; നീ ധ്രുവമാണ്. ധ്രുവയോനിയിൽ യുക്തമായും ശോഭനമായും ഇരിക്ക. ഉഖ്യ (Ukhya)യുടെ ആദ്യ കേതു (സൂചന/ചിഹ്നം) സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്, ഹേ അശ്വിന്മാരേ, ഹേ അധ്വര്യുക്കളേ, നിങ്ങള് അവളെ ഇവിടെ ഇരുത്തുവിൻ—ഇവിടെ നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
ध्रुव-क्षितिḥ । ध्रुव-योनिḥ । ध्रुवा असि । ध्रुवम् । योनिम् । आ । सीद । साधुया । उख्यस्य । केतुम् । प्रथमम् । जुषाणा । अश्विना । अध्वर्यू इति । सादयताम् । इह । त्वा ।