Mantra 32
कु॒विद॒ङ्ग यव॑मन्तो यवं॑ चि॒द्यथा॒ दान्त्य॑नुपू॒र्वं वि॒यूय॑ । इ॒हेहै॑षां कृणुहि॒ भोज॑नानि॒ ये ब॒र्हिषो॒ नम॑ उक्तिं॒ यज॑न्ति । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्य॒श्विभ्यां॑ त्वा॒ सर॑स्वत्यै॒ त्वेन्द्रा॑य त्वा सु॒त्राम्णे॑
kúvid aṅgá yávamanto yávaṃ cid yáthā dā́nti anupūrváṃ viyū́ya | ihéháiṣāṃ kṛṇuhi bhójanāni yé bárhiṣo náma uktíṃ yájanti | upayāmágṛhīto’sy aśvíbhyāṃ tvā sárasvatyai tvéndrā́ya tvā sutrā́mṇe
യവമുള്ളവർ—അതെ, യവം തന്നെയുള്ളവർ—തങ്ങളുടെ ദാനങ്ങൾ യഥാക്രമം വിഭജിച്ച് നൽകുമോ? ഇവിടെ, ഇതേ ഇവിടെ, അവരുടെ ഭോജനങ്ങൾ ഒരുക്കുക; ബർഹിഷോടുകൂടെ നമസ്കാരയുക്തമായ സ്തുതി-വചനത്തെ യജിക്കുന്നവർക്ക്. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീതനായ നീ—അശ്വിന്മാർക്കായി നിന്നെ, സരസ്വതിക്കായി നിന്നെ, ഇന്ദ്രനായി നിന്നെ, സുത്രാമണായി നിന്നെ.
कुवित् । अङ्ग । यवमन्तः । यवम् । चित् । यथा । दान्ति । अनुपूर्वम् । वियूय । इह । इह । एषाम् । कृणुहि । भोजनानि । ये । बर्हिषः । नमः । उक्तिम् । यजन्ति । उपयामगृहीतः । असि । अश्विभ्याम् । त्वा । सरस्वत्यै । त्वा । इन्द्राय । त्वा । सुत्राम्णे