पापभेदवर्णनम् (Classification of Sins / Taxonomy of Pāpa)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । द्विजद्रव्यापहरणमपि दायव्यतिक्रमः । अतिमानोऽतिकोपश्च दांभिकत्वं कृतघ्नता

സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു— ദ്വിജന്റെ (ബ്രാഹ്മണന്റെ) ധനം അപഹരിക്കുന്നതും, ന്യായമായ ദായം/വാരസാവകാശം ലംഘിക്കുന്നതും മഹാദോഷമാണ്. അതിമാനം, അതികോപം, ദാംഭികത, കൃതഘ്നത എന്നിവയും ബന്ധനകാരക ദോഷങ്ങൾ തന്നേ।

Verse 3

परिवित्तिः परिवेत्ता च यया च परिविद्यते । तयोर्दानं च कन्यायास्तयोरेव च याजनम्

‘പരിവിത്തി’ (മുതിർന്ന സഹോദരൻ അവിവാഹിതനായി തുടരുന്നത്), ‘പരിവേത്താ’ (ഇളയ സഹോദരൻ ആദ്യം വിവാഹം കഴിക്കുന്നത്) കൂടാതെ ഇതിന് കാരണമാകുന്ന സ്ത്രീ— ഈ രണ്ടുപേര്ക്കുമാത്രം കന്യാദാനം ചെയ്യുകയും, അവർക്കുമാത്രം യാജനം (പുരോഹിതകർമ്മം) നിർദേശിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു।

Verse 4

शिवाश्रमतरूणां च पुष्पारामविनाशनम् । यः पीडामाश्रमस्थानामाचरेदल्पिकामपि

ശിവാശ്രമത്തിലെ വൃക്ഷങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയും പുഷ്പോദ്യാനങ്ങളെ തകർക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ, അല്ലെങ്കിൽ ആശ്രമവാസികൾക്ക് അല്പമെങ്കിലും പീഡ വരുത്തുന്നവൻ— ശിവന്റെ പവിത്ര ആശ്രമത്തോടു മഹാപരാധം ചെയ്യുന്നു।

Verse 5

सभृत्यपरिवारस्य पशुधान्यधनस्य च । कुप्यधान्यपशुस्तेयमपां व्यापावनं तथा

ദാസന്മാരും കുടുംബവും ഉൾപ്പെട്ട ഗൃഹസ്ഥന്റെ പശു, ധാന്യം, ധനം എന്നിവ മോഷ്ടിക്കൽ; വിലയേറിയ വസ്തുക്കൾ, അന്നം, കന്നുകാലി മോഷ്ടിക്കൽ; കൂടാതെ ജലം മലിനമാക്കുകയോ നശിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യൽ—ഇവയും ഘോര പാപകർമ്മങ്ങളാണ്।

Verse 6

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्या मुमासंहितायां पापभेदवर्णनं नाम षष्ठोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീശിവമഹാപുരാണത്തിന്റെ അഞ്ചാം ഗ്രന്ഥമായ ഉമാസംഹിതയിൽ ‘പാപഭേദവർണ്ണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള ആറാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।

Verse 7

स्त्रीधनान्युपजीवंति स्त्रीभिरप्यन्तनिर्जिताः । अरक्षणं च नारीणां मायया स्त्रीनिषेवणम्

അവർ സ്ത്രീകളുടെ ധനത്തിൽ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നു; സ്ത്രീകളാൽ തന്നേ പൂർണ്ണമായി കീഴടക്കപ്പെട്ടവരായിരിക്കുന്നു; അവർ നാരികൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകുന്നില്ല, മായയിൽ മോഹിതരായി സ്ത്രീസംഗത്തിൽ ലീനരാകുന്നു।

Verse 8

कालागताप्रदानं च धान्यवृद्ध्युपसेवनम् । निंदिताच्च धनादानं पण्यानां कूट जीवनम्

യോഗ്യസമയം കഴിഞ്ഞശേഷം മാത്രം ദാനം നൽകുക; ധാന്യവർദ്ധനയുടെ ലാഭലോഭത്തിൽ ധാന്യം സംഭരിച്ചു കൃത്രിമം നടത്തുക; നിന്ദ്യരിൽ നിന്ന് ധനദാനം സ്വീകരിക്കുക; വ്യാപാരത്തിൽ വഞ്ചനയിലൂടെ ജീവിക്കുക—ഇവ നിന്ദ്യമായ ജീവിതമാർഗങ്ങൾ; ഇവ മലിനതയെ ബന്ധിപ്പിക്കുകയും ശിവഭക്തിക്ക് തടസ്സമാകുകയും ചെയ്യുന്നു।

Verse 9

विषमारण्यपत्राणां सततं वृषवाहनम् । उच्चाटनाभिचारं च धान्यादानं भिषक्क्रिया

വിഷമുള്ള വനസസ്യങ്ങളുടെ ഇലകൾ പ്രയോഗിച്ചും, വൃഷവാഹനനായ ശിവനിലേക്കു നിരന്തരം കർമ്മങ്ങളെ തിരിച്ചും, ആളുകൾ ഉച്ചാടനം, അഭിചാരം മുതലായ ഹാനികര കൃത്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ ധാന്യദാനം, വൈദ്യക്രിയ തുടങ്ങിയ ലൗകിക പ്രവൃത്തികളിലും കുടുങ്ങുന്നു.

Verse 10

जिह्वाकामोपभोगार्थं यस्यारंभः सुकर्मसु । मूलेनख्यापको नित्यं वेदज्ञानादिकं च यत्

നാവിന്റെ ആഗ്രഹഭോഗത്തിനായി സുകർമ്മങ്ങളെയും ആരംഭിക്കുന്നവൻ, എന്നാൽ ‘എനിക്ക് വേദജ്ഞാനം മുതലായവ ഉണ്ട്’ എന്ന് മൂലത്തിൽ നിന്നുതന്നെ നിത്യം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാൽ—അവൻ ഭക്തിയാൽ അല്ല, കാമനയും സ്വയംപ്രദർശനവും കൊണ്ടാണ് പ്രേരിതൻ.

Verse 11

ब्राह्म्यादिव्रतसंत्यागश्चान्याचारनिषेवणम् । असच्छास्त्राधिगमनं शुष्कतर्कावलम्बनम्

ബ്രാഹ്മ്യാദി വ്രതങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കൽ, പരകീയ/അശാസ്ത്രീയ ആചാരങ്ങൾ അനുസരിക്കൽ, അസത് ശാസ്ത്രങ്ങൾ പഠിക്കൽ, ശുഷ്ക തർക്കത്തിൽ ആശ്രയിക്കൽ—ഇവയാൽ സത്യ ശൈവമാർഗത്തിൽ നിന്ന് വഴിതെറ്റുന്നു।

Verse 12

देवाग्निगुरुसाधूनां निन्दया ब्राह्मणस्य च । प्रत्यक्षं वा परोक्षं वा राज्ञां मण्डलिनामपि

ദേവന്മാർ, പവിത്ര അഗ്നി, ഗുരുക്കന്മാർ, സാദുക്കൾ എന്നിവരെ നിന്ദിക്കൽ, ബ്രാഹ്മണനെ നേരിട്ടോ പരോക്ഷമായോ അപമാനിക്കൽ; അതുപോലെ രാജാക്കളെയും ഭരണാധികാരികളെയും നിന്ദിക്കൽ—ഇതെല്ലാം മഹാദോഷം വരുത്തുന്നു।

Verse 13

उत्सन्नपितृदेवेज्या स्वकर्म्मत्यागिनश्च ये । दुःशीला नास्तिकाः पापास्सदा वाऽसत्यवादिनः

പിതൃ-ദേവാരാധന ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്വന്തം നിയതകർമ്മങ്ങൾ ത്യജിച്ച്, ദുഷ്ശീലരും നാസ്തികരും പാപികളും സദാ അസത്യവാദികളും ആയവർ—ശൈവധർമ്മജീവിതത്തിൽ നിന്ന് പതിക്കുന്നു।

Verse 14

पर्वकाले दिवा वाप्सु वियोनौ पशुयोनिषु । रजस्वलाया योनौ च मैथुनं यः समाचरेत्

നിഷിദ്ധമായ സമയങ്ങളിൽ, പകൽ സമയത്ത്, വെള്ളത്തിൽ, അനുചിതമായ സ്ഥലത്ത്, മൃഗങ്ങളുമായി അല്ലെങ്കിൽ ആർത്തവസമയത്തുള്ള സ്ത്രീയുമായി ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നവൻ ധർമ്മത്തിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ശിവകൃപയിൽ നിന്ന് അകന്ന് ബന്ധനത്തിലാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 15

स्त्रीपुत्रमित्रसंप्राप्तावाशाच्छेदकराश्च ये । जनस्याप्रिय वक्तारः क्रूरा समयवेदिनः

സ്ത്രീ, പുത്ര, മിത്രസംഗം ലഭിച്ചിട്ടും മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രത്യാശ മുറിച്ചെറിഞ്ഞ് ജനങ്ങൾക്ക് അപ്രീയവചനങ്ങൾ പറയുകയും, ക്രൂരരായിട്ടും പുറമേ മര്യാദജ്ഞരെന്നപോലെ തോന്നുകയും ചെയ്യുന്നവർ—പാശബന്ധിതർ; ശിവന്റെ ശുഭമാർഗത്തിൽ നിന്ന് ദൂരസ്ഥരെന്നു അറിയുക।

Verse 16

भेत्ता तडागकूपानां संक्रयाणां रसस्य च । एकपंक्तिस्थितानां च पाकभेदं करोति यः

കുളങ്ങളും കിണറുകളും തകർക്കുകയും, അളവിലും ഇടപാടിലും കൃത്രിമം വരുത്തുകയും, ദ്രവ്യങ്ങളുടെ രസം/രുചി മലിനമാക്കുകയും, ഒരേ നിരയിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്കുള്ള പാചകത്തിൽ വ്യത്യാസം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ—ധർമ്മക്രമം ലംഘിക്കുന്ന ഗുരുതര അപരാധം ചെയ്യുന്നു।

Verse 17

इत्येतैः स्त्रीनराः पापैरुपपातकिनः स्मृताः । युक्ता एभिस्तथान्येऽपि शृणु तांस्तु ब्रवीमि ते

ഈ പാപങ്ങളാൽ മലിനമായ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ‘ഉപപാതകികൾ’ എന്നു സ്മൃതിയിൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതുപോലെ തന്നെ മറ്റുചിലരും ഉണ്ട്; അവരെയും കേൾക്കുക—ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു।

Verse 18

ये गोब्राह्मणकन्यानां स्वामिमित्रतपस्विनाम् । विनाशयंति कार्य्याणि ते नरा नारकाः स्मृताः

ഗോവുകൾ, ബ്രാഹ്മണർ, കന്യകൾ, സ്വന്തം സ്വാമി, മിത്രങ്ങൾ, തപസ്വികൾ—ഇവരുടെ ന്യായമായ കാര്യങ്ങളും ക്ഷേമവും നശിപ്പിക്കുന്നവർ നരകഗാമികളെന്ന് സ്മൃതിയിൽ പ്രസ്താവിക്കുന്നു।

Verse 19

परस्त्रियाभितप्यंते ये परद्रव्यसूचकाः । परद्रव्यहरा नित्यं तौलमिथ्यानुसारकाः

പരസ്ത്രീയെ കാമത്തോടെ ആഗ്രഹിച്ച് തപിക്കുന്നവർ, പരധനം നോക്കി സൂചിപ്പിച്ച് ലാലസിക്കുന്നവർ, നിത്യവും മറ്റുള്ളവരുടെ ധനം കവർന്നെടുക്കുന്നവർ, തൂക്കം-അളവിൽ അസത്യത്തെ പിന്തുടരുന്നവർ—അവർ സ്വന്തം ബന്ധനഫലമായി ദുഃഖത്തിൽ ദഗ്ധരാകുന്നു.

Verse 20

द्विजदुःखकरा ये च प्रहारं चोद्धरंति ये । सेवन्ते तु द्विजाश्शूद्रां सुरां बध्नंति कामतः

ദ്വിജന്മാർക്ക് ദുഃഖം വരുത്തുന്നവരും അവരെ പ്രഹരിക്കുന്നവരും; ശൂദ്രസ്ത്രീയെ സേവിക്കുന്ന ദ്വിജന്മാരും; കാമവശാൽ സുരാ ഉണ്ടാക്കി വ്യാപാരം ചെയ്യുന്നവരും—അവർ അധർമ്മകർതാക്കളെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; പാശബന്ധനത്തിൽ കൂടുതൽ കെട്ടുപെടുന്നു.

Verse 21

ये पापनिरताः क्रूराः येऽपि हिंसाप्रिया नराः । वृत्त्यर्थं येऽपि कुर्वंति दानयज्ञादिकाः क्रियाः

പാപത്തിൽ നിരതരായി ക്രൂരരും ഹിംസാപ്രിയരുമായ മനുഷ്യർ; കൂടാതെ ഉപജീവനത്തിനായി മാത്രം ദാന-യജ്ഞാദി കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും—(ശുദ്ധ ഭക്തിഭാവമില്ലാതെ) ബന്ധനത്തിൽ നിന്നു വിടുതൽ നേടുന്നില്ല.

Verse 22

गोष्ठाग्निजलरथ्यासु तरुच्छाया नगेषु च । त्यजंति ये पुरीषाद्यानारामायतनेषु च

ഗോഷ്ഠത്തിൽ, അഗ്നിയുടെ സമീപത്ത്, ജലത്തിൽ, പൊതുവഴിയിൽ, വൃക്ഷനിഴലിൽ അല്ലെങ്കിൽ പർവ്വതങ്ങളിൽ മലമൂത്രാദി വിസർജനം ഒഴിവാക്കുന്നവർ; കൂടാതെ ഉദ്യാനങ്ങളിലും ദേവാലയപരിസരങ്ങളിലും അങ്ങനെ ചെയ്യാത്തവർ—ശൗചവും സംയമവും പാലിക്കുന്ന (ശിവമാർഗ്ഗ ഭക്തർ) എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.

Verse 23

लज्जाश्रमप्रासादेषु मयपानरताश्च ये । कृतकेलिभुजंगाश्च रन्ध्रान्वेषणतत्पराः

ലജ്ജയും ശ്രമവും എന്ന പ്രാസാദങ്ങളിൽ മദ്യപാനത്തിൽ ലീനരായി, കളിയുടെ ഭാഗമായി സർപ്പങ്ങളുമായി ക്രീഡിച്ച്, മറ്റുള്ളവരുടെ ദൗർബല്യങ്ങളും വിടവുകളും തേടുന്നതിൽ തത്പരരായിരിക്കുന്നവർ—അവർ അത്തരക്കാരാണ്.

Verse 24

वंशेष्टका शिलाकाष्ठैः शृङ्गैश्शंकुभिरेव च । ये मार्गमनुरुंधंति परसीमां हरंति ये

മുളക്കമ്പുകൾ, കല്ലുകൾ, മരത്തുണ്ടുകൾ, കൊമ്പുകൾ, കീലുകൾ എന്നിവകൊണ്ട് വഴി തടയുന്നവർ—മര്യാദ ലംഘിച്ച് മറ്റുള്ളവരുടെ അവകാശം അന്യായമായി കവർന്നെടുക്കുന്നു.

Verse 25

कूटशासनकर्तारः कूटकर्मक्रियारताः । कूटपाकान्नवस्त्राणां कूटसंव्यवहारिणः

അവർ കപട ഉത്തരവുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നവർ, കപട കർമ്മ-ക്രിയകളിൽ ലീനർ; വ്യാജമായി പാകം ചെയ്ത അന്നവും വസ്ത്രങ്ങളും വ്യാപാരം ചെയ്യുന്നവർ, വഞ്ചനാപരമായ ഇടപാടുകൾ നടത്തുന്നവർ.

Verse 26

धनुषः शस्त्रशल्यानां कर्ता यः क्रयविक्रयी । निर्द्दयोऽतीवभृत्येषु पशूनां दमनश्च यः

വില്ലുകളും ആയുധ-ശല്യങ്ങളും നിർമ്മിച്ച് അവയുടെ വാങ്ങൽ-വിൽപ്പനയാൽ ജീവിക്കുന്നവൻ; ഭൃത്യന്മാരോട് അത്യന്തം നിർദയൻ, മൃഗങ്ങളെയും അടക്കി പീഡിപ്പിക്കുന്നവൻ.

Verse 27

मिथ्या प्रवदतो वाच आकर्णयति यश्शनैः । स्वामिमित्रगुरुद्रोही मायावी चपलश्शठः

കള്ളം പറയുന്നവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവൻ പതുക്കെ പതുക്കെ അവരുടെ സ്വാധീനത്തിൽ മലിനമാകുന്നു; പിന്നെ അവൻ സ്വാമിയോടും സുഹൃത്തോടും ഗുരുവോടും ദ്രോഹി—മായാവി, ചപലൻ, ശഠസ്വഭാവി ആകുന്നു.

Verse 28

ये भार्य्यापुत्रमित्राणि बालवृद्धकृशातुरान् । भृत्यानतिथिबंधूंश्च त्यक्त्वाश्नंति बुभुक्षितान्

സ്വയം വിശപ്പോടെ ഇരുന്നിട്ടും ഭാര്യ, പുത്രന്മാർ, സുഹൃത്തുകൾ, കുട്ടികൾ, വൃദ്ധർ, ക്ഷീണിതർ, രോഗികൾ, സേവകർ, അതിഥികൾ, ബന്ധുക്കൾ എന്നിവരെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഭക്ഷിക്കുന്നവർ ധർമ്മവിരുദ്ധരായി പാപഭാഗികളാകുന്നു; ശിവപ്രിയമായ കരുണാധർമ്മത്തെ അവർ അവഗണിക്കുന്നു।

Verse 29

यः स्वयं मिष्टमश्नाति विप्रेभ्यो न प्रयच्छति । वृथापाकस्स विज्ञेयो ब्रह्मवादिषु गर्हितः

സ്വയം മധുരാന്നം ഭുജിച്ച് ബ്രാഹ്മണർക്കു നല്കാത്തവൻ വ്യർത്ഥപാകൻ എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു; വേദവാദികളാൽ അവൻ നിന്ദിതനാകുന്നു.

Verse 30

नियमान्स्वयमादाय ये त्यजंत्यजितेन्द्रियाः । प्रव्रज्यावासिता ये च हरस्यास्यप्रभेदकाः

സ്വയം നിയമങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തിട്ടും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിക്കാതെ അവ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരും, വെറും ബാഹ്യ സന്ന്യാസവാസം മാത്രം സ്വീകരിക്കുന്നവരും—ഈ ഹരന്റെ മാർഗ്ഗോപദേശത്തെ ഭേദിക്കുന്നവരാകുന്നു.

Verse 31

ये ताडयंति गां क्रूरा दमयंते मुहुर्मुहुः । दुर्बलान्ये न पुष्णंति सततं ये त्यजंति च

ക്രൂരർ പശുവിനെ അടിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും അടക്കി പീഡിപ്പിക്കുന്നു; ദുർബലരെ പോഷിക്കാതെ നിരന്തരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു—അവർ മഹാപാപഭാഗികളായി ധർമ്മമാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്നു.

Verse 32

पीडयंत्यतिभारेणाऽसहंतं वाहयंति च । योजयन्नकृताहारान्न विमुंचंति संयतान्

അവർ അതിഭാരത്തോടെ പീഡിപ്പിക്കുകയും സഹിക്കാനാകാത്തതും ചുമക്കിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ആഹാരം കൊടുക്കാത്തവരെ കെട്ടിയിടുന്നു, ബന്ധിതരെയും നിയന്ത്രിതരെയും വിട്ടയക്കുന്നില്ല.

Verse 33

ये भारक्षतरोगार्तान्गोवृषांश्च क्षुधातुरान् । न पालयंति यत्नेन गोघ्नास्ते नारकास्स्मृताः

ഭാരക്ഷതം, രോഗം എന്നിവകൊണ്ട് പീഡിതരായും ക്ഷുധയാൽ വലയുന്നവരുമായ പശുക്കളെയും കാളകളെയും പരിശ്രമത്തോടെ സംരക്ഷിക്കാത്തവർ ‘ഗോഘ്നർ’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; അവർ നരകഗാമികൾ ആകുന്നു.

Verse 34

वृषाणां वृषणान्ये च पापिष्ठा गालयंति च । वाहयंति च गां वंध्यां महानारकिनो नराः

കാളകളെ വന്ധ്യംകരിക്കുകയും അവയെ പീഡിപ്പിക്കുകയും വന്ധ്യകളായ പശുക്കളെക്കൊണ്ട് ഭാരം ചുമപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പാപികൾ ഘോര നരകത്തിൽ പതിക്കുന്നു।

Verse 35

आशया समनुप्राप्तान्क्षुत्तृष्णाश्रमकर्शितान् । अतिथींश्च तथानाथान्स्वतन्त्रा गृहमागतान्

ആശയോടുകൂടി വന്നവരും വിശപ്പും ദാഹവും തളർച്ചയും കൊണ്ട് വലഞ്ഞവരുമായ അതിഥികളെയും അനാഥരെയും ആദരവോടെ സ്വീകരിക്കണം।

Verse 36

अन्नाभिलाषान्दीनान्वा बालवृद्धकृशातुरान् । नानुकंपंति ये मूढास्ते यांति नरकार्णवम्

ഭക്ഷണത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന പാവപ്പെട്ടവരോടും കുട്ടികളോടും വൃദ്ധരോടും രോഗികളോടും കരുണ കാണിക്കാത്ത മൂഢന്മാർ നരകസമുദ്രത്തിൽ പതിക്കുന്നു।

Verse 37

गृहेष्वर्था निवर्तन्ते स्मशानादपि बांधवाः । सुकृतं दुष्कृतं चैव गच्छंतमनुगच्छति

ധനം വീട്ടിൽ തന്നെ അവശേഷിക്കുന്നു, ബന്ധുക്കൾ ശ്മശാനത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങുന്നു; എന്നാൽ പുണ്യവും പാപവും മാത്രമേ ആത്മാവിനെ പിന്തുടരുകയുള്ളൂ।

Verse 38

अजाविको माहिषिकस्सामुद्रो वृषलीपतिः । शूद्रवत्क्षत्रवृत्तिश्च नारकी स्याद् द्विजाधमः

ആടുകളെ വളർത്തുന്നവനും പോത്തുകളെ കച്ചവടം ചെയ്യുന്നവനും സമുദ്രയാത്ര ചെയ്യുന്നവനും ശൂദ്രസ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവും ശൂദ്രനെപ്പോലെ ജീവിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനും നരകത്തിൽ പതിക്കുന്നു।

Verse 39

शिल्पिनः कारवो वैद्या हेमकारा नृपध्वजाः । भृतका कूटसंयुक्ताः सर्वे ते नारकाः स्मृताः

ശില്പികൾ, കരവന്മാർ, വൈദ്യർ, സ്വർണ്ണകാരർ, രാജധ്വജധാരികൾ—കൂറ്റും വഞ്ചനയും കപടവും ചേർന്നാൽ—അവർ എല്ലാവരും നരകഗാമികളെന്ന് സ്മൃതിയിൽ പറയുന്നു।

Verse 40

यश्चोचितमतिक्रम्य स्वेच्छयै वाहरेत्करम् । नरके पच्यते सोऽपि योपि दण्डरुचिर्नरः

യോജ്യമായ പരിധി ലംഘിച്ച് സ്വേച്ഛയായി നികുതി പിരിയുന്നവനും നരകത്തിൽ ദഹിക്കുന്നു; ശിക്ഷയിൽ മാത്രം രുചിയുള്ള മനുഷ്യനും അവിടെ തന്നെ പീഡിതനാകുന്നു।

Verse 41

उत्कोचकै रुचिक्रीतैस्तस्करैश्च प्रपीड्यते । यस्य राज्ञः प्रजा राष्ट्रे पच्यते नरकेषु सः

ഏത് രാജാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ പ്രജകൾ ലഞ്ചം വാങ്ങുന്നവരും പക്ഷപാതത്തോടെ വാങ്ങിക്കൂട്ടിയ കള്ളന്മാരും മൂലം പീഡിക്കപ്പെടുന്നുവോ, ആ രാജാവ് പ്രജാദുഃഖത്തിന്റെ കാരണത്താൽ നരകങ്ങളിൽ ദഹിക്കുന്നു।

Verse 42

ये द्विजाः परिगृह्णंति नृपस्यान्यायवर्तिनः । ते प्रयांति तु घोरेषु नरकेषु न संशयः

അന്യായവർത്തിയായ രാജാവിന്റെ ദാനവും ആശ്രയവും സ്വീകരിക്കുന്ന ദ്വിജന്മാർ സംശയമില്ലാതെ ഭീകര നരകങ്ങളിലേക്കു പോകുന്നു।

Verse 43

अन्यायात्समुपादाय द्विजेभ्यो यः प्रयच्छति । प्रजाभ्यः पच्यते सोऽपि नरकेषु नृपो यथा

അന്യായമായി സമ്പാദിച്ച ധനം ദ്വിജന്മാർക്ക് (ബ്രാഹ്മണർക്കു) ദാനം ചെയ്താലും, പ്രജകളോടുള്ള അപരാധം മൂലം അവനും നരകങ്ങളിൽ ദഹിക്കപ്പെടുന്നു—പ്രജയെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന രാജാവുപോലെ.

Verse 44

पारदारिकचौराणां चंडानां विद्यते त्वघम् । परदाररतस्यापि राज्ञो भवति नित्यशः

പരസ്ത്രീഗാമികളും കള്ളന്മാരും ക്രൂരന്മാരും പാപത്തിൽ പതിഞ്ഞവരാണ്; മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയിൽ ആസക്തനായ രാജാവിനും ആ പാപം നിത്യമായി ഉണ്ടാകും.

Verse 45

अचौरं चौरवत्पश्येच्चौरं वाचौररूपिणम् । अविचार्य नृपस्तस्माद्धातयन्नरकं व्रजेत्

രാജാവ് നിരപരാധിയെ കള്ളനെന്നു കരുതുകയോ, കള്ളൻ കള്ളനല്ലാത്ത വേഷത്തിൽ വന്നപ്പോൾ തിരിച്ചറിയാതിരിക്കുകയോ ചെയ്ത്, വിചാരണമില്ലാതെ ശിക്ഷ വിധിച്ചാൽ അവൻ നരകത്തിലേക്കു പോകും.

Verse 46

घृततैलान्नपानानि मधुमांससुरासवम् । गुडेक्षुशाकदुग्धानि दधिमूलफलानि च

നെയ്യും എണ്ണയും, ആഹാരവും പാനീയങ്ങളും; തേൻ, മാംസം, സുരയും ആസവവും; ശർക്കര, കരിമ്പ്, ശാകം/പച്ചക്കറി, പാൽ; കൂടാതെ തൈര്, കിഴങ്ങുകൾ, ഫലങ്ങൾ—ഇവ ശൈവാനുഷ്ഠാനത്തിൽ നിയമപ്രകാരം നിയന്ത്രിക്കേണ്ട/വിലക്കേണ്ട വസ്തുക്കളായി പറയപ്പെടുന്നു.

Verse 47

तृणं काष्ठं पत्रपुष्पमौषधं चात्मभोजनम् । उपानत्छत्रशकटमासनं च कमंडलुम्

പുല്ല്‍, മരം, ഇല, പുഷ്പം, ഔഷധസസ്യങ്ങള്‍, കൂടാതെ സ്വന്തം ലളിതമാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ലഭിച്ച ആഹാരം; പാദുക, ഛത്രം, ശകടം, ആസനം, കമണ്ഡലു—ഇവയാണ് സംയമിയായ साधകന്റെ ലഘു ഉപകരണങ്ങള്‍.

Verse 48

ताम्रसीसत्रपुः शस्त्रं शंखाद्यं च जलोद्भवम् । वैद्यं च वैणवं चान्यद्गृहोपस्करणानि च

ചെമ്പ്, സീസം, ടിൻ എന്നിവകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ആയുധങ്ങൾ; ജലത്തിൽ നിന്നുയർന്ന ശംഖാദികൾ; വൈദ്യോപകരണങ്ങൾ, മുളകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച വാദ്യ/ഉപകരണങ്ങൾ, മറ്റു ഗൃഹോപകരണങ്ങളും—ഇവയെല്ലാം (ഇതിൽ) ഉൾപ്പെടുന്നു.

Verse 49

और्ण्णकार्पासकौशेयपट्टसूत्रोद्भवानि च । स्थूलसूक्ष्माणि वस्त्राणि ये लोभाद्धि हरंति च

ലോഭം മൂലം ഉണ്ണ്, പരുത്തി, പട്ട്, പട്ടുവസ്ത്രം അല്ലെങ്കിൽ നൂൽ എന്നിവയിൽ നിന്നുണ്ടായ—മോട്ടമായോ സൂക്ഷ്മമായോ—വസ്ത്രങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കുന്നവർ നിന്ദ്യമായ പാപകർമ്മം ചെയ്ത് കർമബന്ധനത്തിൽ കുടുങ്ങുന്നു.

Verse 50

एवमादीनि चान्यानि द्रव्याणि विविधानि च । नरकेषु ध्रुवं यान्ति चापहृत्याल्पकानि च

അതുപോലെ മറ്റു പലവിധ ദ്രവ്യങ്ങൾ—അത്യല്പവും നിസ്സാരവുമായതും പോലും—മോഷ്ടിക്കുന്നവർ മോഷണകർമ്മബന്ധത്തിൽ കുടുങ്ങി തീർച്ചയായും നരകങ്ങളിലേക്കു പോകുന്നു.

Verse 51

तद्वा यद्वा परद्रव्यमपि सर्षपमात्रकम् । अपहृत्य नरा यांति नरकं नात्र संशयः

ഇതായാലും അതായാലും—മറ്റൊരാളുടെ സ്വത്ത് കടുകുമണിയോളം മാത്രമായാലും മോഷ്ടിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ നരകത്തിലേക്കു പോകുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

Verse 52

एवमाद्यैर्नरः पापैरुत्क्रांतिसमनंतरम् । शरीरयातनार्थाय सर्वाकारमवाप्नुयात्

ഇങ്ങനെ ഇത്തരത്തിലുള്ള പാപങ്ങളാൽ മനുഷ്യൻ ദേഹം വിട്ട ഉടൻ തന്നെ, ശരീരയാതന അനുഭവിക്കാനായി മാത്രം, എല്ലാ തരത്തിലുള്ള രൂപങ്ങളും പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 53

यमलोकं व्रजंत्येते शरीरेण यमाज्ञया । यमदूतैर्महाघोरैनीयमानास्सुदुःखिताः

യമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഇവർ ദേഹാഭിമാനത്തോടുകൂടെ യമലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; അതിഭീകരമായ യമദൂതന്മാർ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ അവർ കടുത്ത ദുഃഖത്തിൽ പീഡിതരാകുന്നു।

Verse 54

देवतिर्यङ्मनुष्याणामधर्मनिरतात्मनाम् । धर्मराजः स्मृतश्शास्ता सुघोरैर्विविधैर्वधैः

ദേവന്മാർ, തിര്യക്‌ (മൃഗങ്ങൾ), മനുഷ്യർ—അധർമ്മത്തിൽ മനസ്സു ലീനമായവർക്കായി—ധർമ്മരാജനായ യമൻ ശാസ്താവായി (ശിക്ഷകനായി) സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; അതിഘോരമായ പലവിധ ദണ്ഡങ്ങൾ അവൻ നൽകുന്നു।

Verse 55

नियमाचारयुक्तानां प्रमादात्स्खलितात्मनाम् । प्रायश्चित्तैर्गुरुश्शास्ता न बुधैरिष्यते यमः

നിയമാചാരങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതരായി, വെറും അശ്രദ്ധയാൽ മാത്രം സ്ഖലിക്കുന്നവരുടെ കാര്യത്തിൽ ജ്ഞാനികൾ യമനെ ശാസ്താവായി അംഗീകരിക്കുന്നില്ല; ഗുരു നിർദ്ദേശിക്കുന്ന പ്രായശ്ചിത്തങ്ങളാൽ തന്നെയാണ് അവരുടെ ശുദ്ധീകരണം നടക്കുന്നത്।

Verse 56

पारदारिकचौराणामन्यायव्यवहारिणाम् । नृपतिश्शासकः प्रोक्तः प्रच्छन्नानां स धर्म्मराट्

പരസ്ത്രീഗാമികൾ, കള്ളന്മാർ, അന്യായ ഇടപാടുകാർ എന്നിവരെ ശിക്ഷിക്കുന്നവൻ രാജാവെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. മറഞ്ഞ ദുഷ്കൃത്യക്കാരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതാൽ അവൻ തന്നെയാണ് സത്യധർമ്മരാജൻ.

Verse 57

तस्मात्कृतस्य पापस्य प्रायश्चित्तं समाचरेत् । नाभुक्तस्यान्यथानाशः कल्पकोटिशतैरपि

അതുകൊണ്ട് ചെയ്ത പാപത്തിന് വിധിപൂർവ്വം പ്രായശ്ചിത്തം ആചരിക്കണം. ഫലം അനുഭവിക്കാത്ത കർമ്മത്തിന് നാശം മറ്റെങ്ങനെക്കും ഇല്ല—കോടിക്കണക്കിന് കല്പങ്ങളിലുപോലും.

Verse 58

यः करोति स्वयं कर्म्म कारयेच्चानुमोदयेत् । कायेन मनसा वाचा तस्य पापगतिः फलम्

ആരെങ്കിലും സ്വയം കർമ്മം ചെയ്യുകയോ, മറ്റൊരാളെ ചെയ്യിപ്പിക്കുകയോ, അതിന് സമ്മതം നൽകുകയോ ചെയ്താൽ—ശരീരം, മനസ്, വാക്ക് എന്നിവകൊണ്ട്—അവന് പാപഗതിയിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഫലം ലഭിക്കും.