Shloka 49
Śumbha–Niśumbha-pīḍā and Devastuti to Durgā/Śivā
Names and Forms of the Devī
देव्युवाच । दैत्यराट्प्रेषितो वीर हंसि चेत्किं करोमि ते । परन्त्वसाध्यं गमनं मन्ये संग्राममन्तरा
devyuvāca | daityarāṭpreṣito vīra haṃsi cetkiṃ karomi te | parantvasādhyaṃ gamanaṃ manye saṃgrāmamantarā
ദേവി അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ വീരാ, ദൈത്യരാജൻ നിന്നെ അയച്ചു നീ എന്നെ വധിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ നിനക്കായി എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും? എന്നാൽ യുദ്ധമില്ലാതെ ഇവിടെ നിന്ന് പോകൽ അസാധ്യമെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു।
Parvati (Devī/Umā)
Tattva Level: pati
Shiva Form: Umāpati
Type: stotra
Shakti Form: Pārvatī
Role: liberating
FAQs
Devī’s words show śakti grounded in dharma: when adharma approaches as aggression, inner and outer firmness becomes necessary—one does not “flee” bondage; one confronts it with clarity and courage.
In Shaiva Siddhānta, Devī and Shiva are inseparable in divine action: devotion to Saguna Shiva (and the Liṅga as His sacred presence) cultivates fearlessness and moral steadiness when confronted by hostile forces.
A practical takeaway is japa of the Pañcākṣarī (“Om Namaḥ Śivāya”) for steadiness in adversity, along with simple Śaiva observances like applying tripuṇḍra (bhasma) as a reminder of restraint, purity, and courage.