Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 32
जलंधरयुद्धे मायाप्रयोगः — Jalandhara’s Māyā in the Battle with Śiva
हंतुं चराचरं सर्वं समर्थोऽहं सवासवम् । को महेश्वर मद्बाणैरभेद्यो भुवनत्रये । बालभावेन भगवांतपसैव विनिर्जितः । ब्रह्मा बलिष्ठः स्थाने मे मुनिभिस्सुरपुंगवैः
haṃtuṃ carācaraṃ sarvaṃ samartho'haṃ savāsavam | ko maheśvara madbāṇairabhedyo bhuvanatraye | bālabhāvena bhagavāṃtapasaiva vinirjitaḥ | brahmā baliṣṭhaḥ sthāne me munibhissurapuṃgavaiḥ
“ഇന്ദ്രനോടുകൂടിയ ദേവന്മാരെ സഹിതം സകല ചരാചരങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ സമർത്ഥൻ. ഹേ മഹേശ്വരാ! ത്രിലോകങ്ങളിൽ എന്റെ ബാണങ്ങൾക്ക് അഭേദ്യൻ ആര്? ബാലലീലപോലെ, തപസ്സിനാൽ മാത്രം ഞാൻ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവിനെയും കീഴടക്കി. ബലಿಷ್ಠനെന്നു പറയപ്പെടുന്ന ബ്രഹ്മാവും എന്റെ കാരണത്താൽ തന്നെയാണ് തന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുന്നത്—മുനികളും ദേവശ്രേഷ്ഠരും പിന്തുണയാകെ.”
An arrogant warrior (asura-like opponent) addressing Lord Śiva as Maheśvara in the Yuddhakhaṇḍa battle narrative
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Rudra
FAQs
The verse highlights ahaṅkāra (spiritual pride): power, weapons, and even tapas become bondage when used to boast against Maheśvara; Śiva’s supremacy is not merely martial but metaphysical—He is Pati, beyond the three worlds.
Calling Śiva “Maheśvara” in a challenge contrasts human/asuric confidence with Saguna Śiva as the accessible Lord who still transcends all worlds; Linga-worship disciplines ego, turning power-seeking into surrender and devotion.
A practical takeaway is ego-purification through japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya) with vibhūti (Tripuṇḍra) remembrance—offering one’s strength and achievements to Śiva rather than claiming them as “mine.”