Shiva Purana — Rudra Samhita, Shloka 54
संध्याचरित्रवर्णनम् (Sandhyā-caritra-varṇana) — “Account of Sandhyā’s Story”
संध्योवाच । यदर्थमागता शैलं सिद्धं तन्मे निबोध ह । तव दर्शनमात्रेण यन्मे सेत्स्यति वा विभो
saṃdhyovāca | yadarthamāgatā śailaṃ siddhaṃ tanme nibodha ha | tava darśanamātreṇa yanme setsyati vā vibho
സന്ധ്യ പറഞ്ഞു—“ഹേ വിഭോ, ഏത് ഉദ്ദേശ്യത്താൽ നിങ്ങൾ ഈ സിദ്ധമായ പർവതത്തിലേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു, അത് എനിക്ക് വ്യക്തമായി അറിയിക്കണമേ. നിങ്ങളുടെ ദർശനമാത്രം കൊണ്ടു എനിക്ക് എന്താണ് സിദ്ധിക്കാനിരിക്കുന്നത്?”
Sandhyā
Tattva Level: pashu
Significance: Emphasizes darśana-māhātmya: mere sight of a realized being/Śiva-bhakta is portrayed as spiritually efficacious, foreshadowing grace (anugraha).
Role: teaching
FAQs
The verse highlights the Shaiva principle of anugraha: Shiva’s mere darśana (vision) can become a direct cause for inner fulfillment and spiritual success, because the Lord is the bestower of grace that removes bondage.
It reflects the Saguna approach central to the Purana: encountering Shiva in a perceivable form (darśana) is itself spiritually transformative, akin to approaching the Liṅga for direct presence, blessing, and purification.
The practical takeaway is darśana-centered bhakti: seek Shiva’s presence through temple darśan of the Liṅga, coupled with japa of “Om Namaḥ Śivāya,” cultivating reverence and receptivity to grace.