Dashati 7
Aindra praise: awakening and yoking Indra’s power through expertly metered chant for victory and effective sacrifice
Indra
Heroic and energizing (āindra-utsāha) with a crafted technical liturgical tone
Ṛṣi attribution is not recoverable from the supplied excerpt alone; it requires Rigvedic source-hymn concordance for these mantras.
ഇന്ദ്രനെ ഉണർത്തി യാഗസഭയിൽ വിജയംയും നിർണായക ബലവും ലഭിക്കാനായി അവന്റെ ശക്തിയെ ‘യോജിപ്പിക്കുന്ന’ ഐന്ദ്രസ്തുതി. ശരിയായി ബന്ധിപ്പിച്ച വാചും ഛന്ദസ്സുകളും—ഗായത്രി, ത്രിഷ്ടുഭ്, ജഗതി—സ്തോത്രത്തിന് ശുദ്ധരൂപവും ഫലപ്രാപ്തിയും നൽകുന്ന പവിത്രശക്തിയായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. കാവ്യരൂപത്തിലുള്ള അത്ഭുതസ്തുതി ഇന്ദ്രന്റെ അപ്രതിരോധ്യമായ ഭുജബലത്തെ ഉന്മേഷിപ്പിച്ച് അസുരീയ പ്രതിബന്ധങ്ങളെ കീഴടക്കി, ‘ഇന്നും പഴയപോലെ’ ക്രമസ്ഥാപകമായ ജയത്തെ യാഗത്തിൽ സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നു.
Mantras
Mantra 1
विधुं दद्राणं समने बहूनां युवानं सन्तं पलितो जगार देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्या ममार स ह्यः समान
വിധു (വേഗവാൻ ദേവൻ) അനേകരുടെ സഭയിൽ പാഞ്ഞുചെല്ലുന്നു; യുവാവായിട്ടും സ്ഥിരനായിരിക്കുന്നവനെ പളിതൻ (ധവളകേശൻ) ഋഷി ഗാനത്തോടെ ഉണർത്തി. ദേവന്റെ കാവ്യ-അദ്ഭുതം അവന്റെ മഹിമയാൽ കാണുക; ഇന്ന് അവൻ കര്മ്മം സിദ്ധമാക്കുന്നു—പുരാതനകാലം മുതൽ ഒരുപോലെ തന്നെയുള്ളവൻ.
Mantra 2
शाक्मना शाको अरुणः सुपर्ण आ यो महः शूरः सनादनीडः यच्चिकेत सत्यमित्तन्न मोघं वसु स्पार्हमुत जेतोत दाता
ശാക്മനാ (പ്രബല സഹായം) സഹിതം ശാകോ—അരുൺ, സുപർണ, പുരാതന ആസനമുള്ള ശൂരൻ—വരുന്നു. അവൻ എന്തു തിരിച്ചറിയുന്നുവോ അതുതന്നെ സത്യമാണ്; അത് വ്യർത്ഥമല്ല. ഇഷ്ടവസു (ആഗ്രഹ്യ സമ്പത്ത്) ജയിക്കുന്നവനും ദാനിക്കുന്നവനും അവൻ.
Mantra 3
इन्द्रस्य बाहू स्थविरौ युवानावनाधृष्यौ सुप्रतीकावसह्यौ तौ युञ्जीत प्रथमौ योग आगते याभ्यां जितमसुराणां सहो महत्
ഇന്ദ്രന്റെ ഭുജങ്ങൾ ദൃഢവും യുവത്വസമ്പന്നവും ആകുന്നു—അനാധൃഷ്യ, സുപ്രതീക, അസഹ്യ (അപ്രതിരോധ്യ); സമരം സമീപിക്കുമ്പോൾ അവൻ ആ രണ്ടു അഗ്രഭുജങ്ങളെ യോഗത്തിൽ യുക്തമാക്കട്ടെ; അവയാൽ അസുരന്മാരിൽ മഹാബലംകൊണ്ടുള്ള ജയം ലഭിക്കുന്നു.
Frequently Asked Questions
It presents Indra as the power awakened in the ritual assembly by skilled song, and it stresses that properly formed speech and meter make the praise effective and victory-giving.
It highlights chandas-conscious chanting: the singer ‘yokes’ the voice through recognized meters, signaling that correct metrical form is itself part of the hymn’s ritual power.
They belong to the Sāma performance domain and would be sung by the Sāmavedic chanters—especially the Udgātṛ, supported by the Prastotṛ and Pratihartṛ—within an Indra-focused stotra sequence.