Dashati 4
Aindra Soma-stuti: praising Indra at the Soma-pressing for strength, protection, and prosperity
Indra
Exultant and rallying (utsāha) suited to Soma-invitation and praise
R̥ṣi attributions are not supplied in the input; these mantras are drawn from Rigvedic stotras adapted into Sāman melodies where family-attribution normally follows the Rigveda source hymn.
ഐന്ദ്ര സോമസ്തുതി: സോമപീഡന വേളയിൽ സമൂഹമായി ഇന്ദ്രനെ—പുരൂഹൂതൻ, മഘവൻ—എന്ന് സ്തുതിച്ച് ആഹ്വാനിക്കുന്നു; അവൻ സോമം പാനം ചെയ്ത് ഉല്ലസിച്ച് സംരക്ഷണവും ബലവും നൽകുകയും, ഗോസമ്പത്തും ധനസമൃദ്ധിയും പ്രദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യട്ടെ. യജ്ഞത്തിലെ വയുനാനി (പവിത്ര നടപടികൾ) ശരിയായി അറിയുന്ന, ഋതക്രമത്തിനുള്ളിൽ ഹവിയെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തി അംഗീകരിക്കുന്ന പരമസ്ഥാനസ്ഥനായ യജ്ഞജ്ഞ വിഷ്ണുവിനെയും വിളിക്കുന്നു; ശരിയായി അർപ്പിച്ച സോമവും ശരിയായി പാടിയ സ്തുതിയും ദൈവശക്തിയെ യജമാനന്റെ ക്ഷേമത്തോട് ഏകീകരിക്കുന്നു.
Mantras
Mantra 1
यथा गौरो अपा कृतं तृष्यन्नेत्यवेरिणम् आपित्वे नः प्रपित्वे तूयमा गहि कण्वेषु सु सचा पिब
മഞ്ഞനിറമുള്ള വൃഷഭൻ ദാഹത്തോടെ വൈരമില്ലാത്തവിധം ഒരുക്കിയ ജലത്തിലേക്ക് പോകുന്നതുപോലെ, നീയും ഞങ്ങളുടെ അടുത്തും അതിലും അടുത്തും ഉള്ള സഖ്യതയിൽ വേഗം വരിക; കൺവന്മാരുടെ ഇടയിൽ സുമൈത്രി സഹവാസത്തിൽ സോമം പാനം ചെയ്ക.
Mantra 2
मन्दन्तु त्वा मघवन्निन्द्रेन्दवो राधोदेयाय सुन्वते आमुष्या सोममपिबश्चमू सुतं ज्येष्ठं तद्दधिषे सहः
ഹേ മഘവൻ, ഹേ ഇന്ദ്ര, സോമബിന്ദുക്കൾ നിന്നെ ഉല്ലസിപ്പിക്കട്ടെ—സുന്വത് (സോമം പിഴിയുന്നവൻ)ക്ക് ധനദാനത്തിനായി. ഇവിടെ വരിക; ചമൂവിൽ സുതമായ ഈ സോമം പാനം ചെയ്ക—പ്രധാന ഹവിഷ്. അതിനാൽ നീ നിന്റെ സഹസ് (ബലം) ധരിക്കുന്നു.
Mantra 3
वषट् ते विष्णवास आ कृणोमि तन्मे जुषस्व शिपिविष्ट हव्यम् वर्धन्तु त्वा सुष्टुतयो गिरि मे यूयं पात स्वस्तभिः सदा नः
ഹേ വിഷ്ണോ, നിനക്കായി രക്ഷാർത്ഥം ഞാൻ ‘വഷട്’ ഉച്ചരിക്കുന്നു; ഹേ ശിപിവിഷ്ട, ഈ എന്റെ ഹവി (ആഹുതി) പ്രസന്നനായി സ്വീകരിക്കണമേ. സുസ്തുതികൾ—എന്റെ ഗിർ (ഗീത-സ്തുതി)—നിന്നെ വർധിപ്പിക്കട്ടെ; നിങ്ങൾ എല്ലാവരും സദാ ഞങ്ങളെ സ്വസ്തിഭിഃ (മംഗളാശീർവാദങ്ങളാൽ) കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ.
Frequently Asked Questions
To sing at the Soma-pressing so Indra is invited to drink the expressed Soma, become exhilarated, and grant strength, welfare, cattle, and wealth to the sacrificer.
Viṣṇu is praised as the deity of sacred order and the ‘knower of procedures’ (vayunāni), reinforcing that the offering is ritually correct and anchored in the supreme station (rajasaḥ parāke).
In this ritual idiom it is more than literal cows: it is a standard sign of sacrificial prosperity—sustenance, abundance, and successful yajña results.