Dashati 5
Aindra Soma-invocation: Indra summoned to the sacrifice on the golden car to drink Soma and grant victorious radiance
Indra
Summoning and triumphant—an urgent invitatory tone that culminates in expansive brilliance
Ṛṣi and meter are not given in the input; identification requires Ṛgveda–Sāmaveda concordance for the source ṛc-s used in this Aindra selection.
ഐന്ദ്ര സോമ-ആഹ്വാനം: ബ്രഹ്മൻ (സ്തോത്ര/ശസ്ത്ര) എന്ന പവിത്രവാക്ക് ഇന്ദ്രന്റെ ഹരി-അശ്വങ്ങളെ യോജിപ്പിച്ച്, സ്വർണ്ണരഥത്തിൽ അവനെ യാഗസദസ്സിലേക്കു വേഗത്തിൽ വരുത്തുന്നു. ഇന്ദ്രൻ സോമം പാനം ചെയ്ത് യജമാനനെയും സമൂഹത്തെയും കാത്തുരക്ഷിച്ച്, ആയുസ്സ്, സന്താനസംരക്ഷണം, സമൃദ്ധി, വിജയം–ധനലാഭം എന്നിവ നൽകുന്നു. സ്തുതി ഉച്ചത്തിലേക്ക് ഉയരുമ്പോൾ ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തി ‘ജ്യോതിഷാം ജ്യോതിഃ’ എന്നപോലെ സൂര്യസദൃശമായ ദീപ്തിയായി വ്യാപിച്ച്, അവിഹൃത (അവിച്ഛിന്ന) കർമത്തെ ഉറപ്പിക്കുന്നു.
Mantras
Mantra 1
विभ्राड् बृहत्पिबतु सोम्यं मध्वायुर्दधद्यज्ञपतावविह्रुतम् वातजूतो यो अभिरक्षति त्मना प्रजाः पिपर्ति बहुधा वि राजति
പ്രഭാമയനായ മഹാൻ (ദേവൻ) മധുവുപോലെ മധുരമായ സോമം പാനം ചെയ്യട്ടെ; യജ്ഞപതിക്ക് ആയുസ്സ് ദാനം ചെയ്ത്, യജ്ഞത്തിൽ അവിഹൃതം—അഖണ്ഡമായി നിലകൊള്ളട്ടെ. കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള അവൻ സ്വയം രക്ഷകനായി; പ്രജയെ പോഷിപ്പിച്ച്, പലവിധത്തിൽ തേജസ്സോടെ വിരാജിക്കുന്നു.
Mantra 2
विभ्राड् बृहत्सुभृतं वाजसातमं धर्मं दिवो धरुणे सत्यमर्पितम् अमित्रहा वृत्रहा दस्युहन्तमं ज्योतिर्जज्ञे असुरहा सपत्नहा
പ്രഭാമയ മഹാൻ—സുസ്ഥാപിതൻ, ജയദായകൻ, പുരസ്കാരവിജയി—ദിവ്യാധാരത്തിൽ (ദിവോ ധരുൺ) ഉറപ്പിച്ച സത്യധർമ്മത്തെ ധരിക്കുന്നു. ശത്രുഹന്ത, വൃത്രഹന്ത, ദസ്യുഹന്തമ; അവനാൽ ജ്യോതി ജനിക്കുന്നു—അസുരഹന്ത, സപത്നഹന്ത.
Mantra 3
इदं श्रेष्ठं ज्योतिषां ज्योतिरुत्तमं विश्वजिद्धनजिदुच्यते बृहत् विश्वभ्राड् भ्राजो महि सूर्यो दृश उरु पप्रथे सह ओजो अच्युतम्
ഇത് ജ്യോതികളിൽ ശ്രേഷ്ഠം, ജ്യോതികളുടെ ഉത്തമജ്യോതി; ഇതിനെ മഹാൻ, സർവ്വവിജയി, ധനവിജയി, സർവ്വത്ര പ്രഭാമയ—‘ബൃഹത്’ എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. മഹാതേജസ്സുള്ള സൂര്യൻ ദർശനത്തിനായി വിശാലമായി വ്യാപിച്ചു; അച്യുതമായ ബലത്തോടെ.
Frequently Asked Questions
It is an invitation to Indra to come swiftly—drawn by sacred song—to drink Soma, strengthen the sacrifice, and grant victory, wealth, protection, and vitality.
The image dramatizes Indra’s rapid arrival to the ritual space; the phrase ‘brahmayujaḥ’ highlights that the yoking itself is effected by brahman—stotra and śastra—so song becomes the means of divine approach.
In this Aindra context it functions mainly as radiance-language—describing the praised power as the highest light and universally resplendent—rather than shifting the primary addressee away from Indra.