Sukta 84

Mantra 1

प्रेष्ठं वो अतिथिं स्तुषे मित्रमिव प्रियम् । अग्निं रथं न वेद्यम् ॥

ഞാൻ നിങ്ങള്ക്കായി പ്രേഷ്ഠമായ അതിഥിയെ സ്തുതിക്കുന്നു—മിത്രനെപ്പോലെ പ്രിയനായ—അഗ്നിയെ; യജ്ഞയാത്രയിൽ അറിയപ്പെടുകയും ഉപയോജിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ട രഥംപോലെ.

Mantra 2

कविमिव प्रचेतसं यं देवासो अध द्विता । नि मर्त्येष्वादधुः ॥

കവിയെപ്പോലെ പ്രചേതസ്—പ്രേരിത ദർശനമുള്ള, വിശാലവും പ്രകാശമയവുമായ ചേതനയുള്ള—അവനെ ദേവന്മാർ വീണ്ടും വീണ്ടും മർത്ത്യരിൽ സ്ഥാപിച്ചു; ദിവ്യദർശനം മനുഷ്യപാത്രത്തിൽ ആസീനമാകുവാൻ.

Mantra 3

त्वं यविष्ठ दाशुषो नॄँ: पाहि शृणुधी गिरः । रक्षा तोकमुत त्मना ॥

ഹേ യവിഷ്ഠ (എപ്പോഴും പുതുമയുള്ള) അഗ്നേ! ദാനം ചെയ്യുന്ന നരന്മാരെ നീ കാത്തുകൊൾക; ഞങ്ങളുടെ ഗിരഃ (സ്തുതി-വാക്കുകൾ) ശ്രവിക്ക. തോകം (സന്താനം)യും ത്മനാ (സ്വസ്വരൂപം/ആത്മസ്വരൂപം)യും സംരക്ഷിക്ക; നിന്റെ സ്വയംസ്ഥിത ശക്തിയാൽ ഞങ്ങളെയും കാക്കുക.

Mantra 4

कया ते अग्ने अङ्गिर ऊर्जो नपादुपस्तुतिम् । वराय देव मन्यवे ॥

ഹേ അഗ്നേ—ഹേ അങ്ഗിരസ്, ഊർജോ നപാത് (പൂർണ്ണതയുടെ സന്തതി)! ഏത് ഉപായത്തിലൂടെ (ചേതനയുടെ ഏത് സമീപനത്തിലൂടെ) ഞങ്ങൾ നിനക്കു ഉപസ്തുതിം—സമീപസ്തുതി—യഥാവിധി അർപ്പിക്കാം? ഹേ ദേവ, നിന്റെ വരായ (തിരഞ്ഞെടുത്ത ആനന്ദം)ക്കായി, നിന്റെ മന്യവേ (മഹത്തായ ഉഗ്രതേജസ്)ക്കായി.

Mantra 5

दाशेम कस्य मनसा यज्ञस्य सहसो यहो । कदु वोच इदं नमः ॥

ഹേ സഹസഃ (ബലവത്തായ ഊർജശക്തിയേ)! ആര്ക്ക്, ഏത് മനസ്സോടെ, ഞങ്ങൾ ഈ യജ്ഞം അർപ്പിക്കണം? പിന്നെ എപ്പോഴാണ് ഞാൻ സത്യമായി ഈ നമഃ—അസ്തിത്വത്തിന്റെ നമനം, ആത്മാവിന്റെ യഥാർത്ഥ സമർപ്പണം—ഉച്ചരിക്കാൻ കഴിയുക?

Mantra 6

अधा त्वं हि नस्करो विश्वा अस्मभ्यं सुक्षितीः । वाजद्रविणसो गिरः ॥

അഥാ നീ തന്നേ ഞങ്ങൾക്കായി സർവ്വ സുഖ്ഷിതീഃ—ശുഭവും ഋതസമ്മതവുമായ വാസസ്ഥിതികൾ—നൽകും; ഞങ്ങളുടെ ഗിരഃ (സ്തുതി-വാണി) വാജവും ദ്രവിണസും—ബലവും ദ്രവ്യ-സമൃദ്ധിയും—വഹിക്കുന്നവയായിത്തീരും.

Mantra 7

कस्य नूनं परीणसो धियो जिन्वसि दम्पते । गोषाता यस्य ते गिरः ॥

ഹേ ദമ്പതേ (ഗൃഹപതി), ഇപ്പോൾ നീ ആരുടെ പരീണസ—പരിപൂർണ്ണവും സമൃദ്ധവുമായ ധിയോ (ചിന്തകൾ)—യെ ജിന്വസി, ഉണർത്തുന്നു? അവനെയാണ്; നിനക്കായുള്ള അവന്റെ ഗിരഃ പ്രകാശ-കിരണങ്ങളുടെ (ഗോഷാതാ—ദീപ്തിയുടെ ഗാവുകൾ) ജയികളാകുന്നു.

Mantra 8

तं मर्जयन्त सुक्रतुं पुरोयावानमाजिषु । स्वेषु क्षयेषु वाजिनम् ॥

അവനെ അവർ ദീപ്തമാക്കി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു—സുക്രതും, ശുഭവും ഋതസമ്മതവുമായ സങ്കൽപമുള്ളവനെ; ആജിഷു പുരോയാവാൻ, യുദ്ധങ്ങളിൽ മുൻപന്തിയിലെ അഗ്രഗാമിയെ; സ്വേഷു ക്ഷയേഷു വാജിനം—സ്വന്തം സ്ഥിരവാസങ്ങളിൽ ബല-സമൃദ്ധിയുള്ള ശക്തിമാനെ.

Mantra 9

क्षेति क्षेमेभिः साधुभिर्नकिर्यं घ्नन्ति हन्ति यः । अग्ने सुवीर एधते ॥

അവൻ ശുഭക്ഷേമങ്ങളോടും സദ്രക്ഷകളോടും കൂടി നിർഭയമായി വസിക്കുന്നു; നീ കാക്കുന്നവനെ ആരും അടിച്ചുവീഴ്ത്തുകയോ സംഹരിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല. ഹേ അഗ്നേ, അവൻ സുവീരനായി വളരുന്നു—ശക്തമായ ബലങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ആത്മാവായി ഉയരുന്നു.