Sukta 63

Mantra 1

स पूर्व्यो महानां वेनः क्रतुभिरानजे । यस्य द्वारा मनुष्पिता देवेषु धिय आनजे ॥

അവൻ മഹത്തന്മാരിൽ പ്രാചീനൻ, മഹാ വേനൻ (അന്വേഷകൻ), ക്രതുക്കളായ ഇച്ഛാശക്തികളാൽ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവന്റെ ദ്വാരങ്ങളിലൂടെ മനു-പിതാവ് പ്രവേശിച്ചു; അവൻ മുഖേന നമ്മുടെ ധിയഃ (ചിന്തകൾ) ദേവന്മാരിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നു.

Mantra 2

दिवो मानं नोत्सदन्त्सोमपृष्ठासो अद्रयः । उक्था ब्रह्म च शंस्या ॥

ദിവ്യത്തിന്റെ അളവിൽ കുറവാകാതെ, സോമത്തെ പുറത്ത് വഹിക്കുന്ന അദ്രികൾ (കല്ലുകൾ) ചലനത്തിലാകുന്നു; ഉന്നത ഉക്ഥങ്ങളും ബ്രഹ്മം (പവിത്ര വചനം)യും പ്രസ്താവിക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്.

Mantra 3

स विद्वाँ अङ्गिरोभ्य इन्द्रो गा अवृणोदप । स्तुषे तदस्य पौंस्यम् ॥

അവൻ, വിദ്വാൻ—ഇന്ദ്രൻ—അംഗിരസർക്കായി ഗാവുകളെ (പ്രകാശകിരണങ്ങളെ) തുറന്നു കൊടുത്തു. അവന്റെ പൗംസ്യം—പുരുഷബലം, ജയശാലിയായ ആത്മശക്തി—ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.

Mantra 4

स प्रत्नथा कविवृध इन्द्रो वाकस्य वक्षणिः । शिवो अर्कस्य होमन्यस्मत्रा गन्त्ववसे ॥

പുരാതനകാലം മുതൽ കവികളെ വർധിപ്പിക്കുന്ന ഇന്ദ്രൻ വാക് (വാണി)യുടെ വാഹകനാണ്. അർക്ക (സ്തുതിഗാനം)യുടെ ഹോമസ്ഥാനത്തേക്ക്, ശിവസ്വരൂപനായി, അവൻ ഇവിടെ ഞങ്ങളിലേക്കു സഹായത്തിനായി വരട്ടെ.

Mantra 5

आदू नु ते अनु क्रतुं स्वाहा वरस्य यज्यवः । श्वात्रमर्का अनूषतेन्द्र गोत्रस्य दावने ॥

ഇപ്പോൾ തന്നേ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ക്രതു (പ്രഭാവമുള്ള സംकल्पം) അനുഗമിച്ച് യജ്യവ ഭക്തർ ‘സ്വാഹാ’യോടെ വര (തിരഞ്ഞെടുത്ത) ആനന്ദം/വരം അർപ്പിക്കുന്നു. അർക്കങ്ങൾ (സ്തുതിഗീതങ്ങൾ) നിന്റെ ശ്വാത്ര (മഹാശക്തി) മുഴക്കുന്നു—ഗോത്ര (പ്രകാശധനം/ദീപ്തഗോവുകൾ) ദാനത്തിനായി.

Mantra 6

इन्द्रे विश्वानि वीर्या कृतानि कर्त्वानि च । यमर्का अध्वरं विदुः ॥

ഇന്ദ്രനിൽ എല്ലാ വീര്യങ്ങളും (വീരശക്തികൾ) ഒന്നിച്ചുകൂടിയിരിക്കുന്നു—നടന്നുകഴിഞ്ഞവയും ഇനിയും നടത്തേണ്ടവയും. അവനെ അർക്കങ്ങൾ (പ്രകാശിത സ്തുതികൾ) അധ്വര (യജ്ഞ)ത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഗതി/യാത്രയായി അറിയുന്നു.

Mantra 7

यत्पाञ्चजन्यया विशेन्द्रे घोषा असृक्षत । अस्तृणाद्बर्हणा विपोऽर्यो मानस्य स क्षयः ॥

പാഞ്ചജന്യ (അഞ്ചുവിധജന്മമുള്ള മനുഷ്യസമൂഹം)ക്കായി ഇന്ദ്രനിലേക്കു ആകാംക്ഷയുടെ ഘോഷങ്ങൾ വിടുതലായപ്പോൾ, വിപ (പ്രേരിത ദർശനമുള്ള ഋഷി) ബർഹണാ (ഉന്നതിപ്പിക്കുന്ന ആസനം/ബർഹിസ്) വിരിച്ചു. അതുതന്നെ ആര്യ (അന്തരാരോഹണത്തിൽ ഉദാത്തൻ) ആകുന്ന മനസ്സിന്റെ വാസസ്ഥലം.

Mantra 8

इयमु ते अनुष्टुतिश्चकृषे तानि पौंस्या । प्रावश्चक्रस्य वर्तनिम् ॥

ഇതാ നിനക്കായി ഞാൻ നിർമ്മിച്ച അനുഷ്ടുതി—ഈ സ്തുതി; അതിലൂടെ ആ പൗംസ്യ, പുരുഷാർത്ഥമയ ശക്തികളെ ഞാൻ പ്രസിദ്ധമാക്കുന്നു. ചക്രത്തിന്റെ പാതയും ഞാൻ വിശാലമാക്കുന്നു—ഞങ്ങളിലേക്കു നിന്റെ ബലത്തിന്റെ അഗ്രഗതിക്ക് വഴിതുറക്കുന്നു.

Mantra 9

अस्य वृष्णो व्योदन उरु क्रमिष्ट जीवसे । यवं न पश्व आ ददे ॥

ഈ വൃഷണൻ, മഹാബലവാന്റെ വിശാല വ്യോദനത്തിൽ നീ ജീവത്തിനായി വിശാലമായി പടിയിറങ്ങി പുറപ്പെട്ടു. യവം—ധാന്യം—നീ കൊണ്ടുവന്നു, പശുക്കൾക്കായി കൊണ്ടുവരുന്നതുപോലെ; ഉള്ളിലെ ഗോവൃന്ദങ്ങൾക്ക്, വളരേണ്ട ശക്തികൾക്ക് പോഷണമായി.

Mantra 10

तद्दधाना अवस्यवो युष्माभिर्दक्षपितरः । स्याम मरुत्वतो वृधे ॥

അതിനെ ദൃഢമായി ധരിച്ചു, സഹായം തേടി, നിങ്ങളെ—ദക്ഷപിതരേ, വിവേകത്തിന്റെ പിതാക്കന്മാരേ—കൂടെക്കൊണ്ട്, മരുৎവതന്റെ വളർച്ചയിൽ ഞങ്ങളും വർദ്ധിയായി മാറട്ടെ. മരു‍ത്തുകളോടുകൂടെ ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങളുടെ അസ്തിത്വം വിശാലമാക്കട്ടെ.

Mantra 11

बळृत्वियाय धाम्न ऋक्वभिः शूर नोनुमः । जेषामेन्द्र त्वया युजा ॥

ഹേ ശൂര ഇന്ദ്രാ! ഋതുസമ്മതമായ നിന്റെ ധാമത്തിനും ബലത്തിനുമായി പ്രകാശമയ ഋക്കുകളാൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ മുന്നോട്ടു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; നിന്നോടൊപ്പം യുഗ്മമായി, നിന്നെ സഹചാര-ശക്തിയായി കൈകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ വിജയം നേടട്ടെ.

Mantra 12

अस्मे रुद्रा मेहना पर्वतासो वृत्रहत्ये भरहूतौ सजोषाः । यः शंसते स्तुवते धायि पज्र इन्द्रज्येष्ठा अस्माँ अवन्तु देवाः ॥

ഞങ്ങൾക്കായി രുദ്രന്മാർ—ബലവാന്മാർ, പർവ്വതസദൃശർ—വൃത്രവധത്തിൽ, യുദ്ധഘോഷത്തിന്റെ ആഹ്വാനത്തിൽ, ആനന്ദത്തോടെ ഒരുമിച്ചു ചേരട്ടെ. ആരാണ് ശംസിക്കുന്നത്, ആരാണ് സ്തുതിക്കുന്നത്, അവർക്കായി ദൃഢമായ തേജസ് സ്ഥാപിക്കപ്പെടട്ടെ. ഇന്ദ്രനെ ജ്യേഷ്ഠനാക്കി ദേവന്മാർ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.