Sukta 20

Mantra 1

उग्रो जज्ञे वीर्याय स्वधावाञ्चक्रिरपो नर्यो यत्करिष्यन् । जग्मिर्युवा नृषदनमवोभिस्त्राता न इन्द्र एनसो महश्चित् ॥

ഉഗ്രൻ വീര്യത്തിനായി ജനിച്ചു; സ്വധാവാൻ ആയി അവൻ മഹത്തായ ആപഃ (ജലപ്രവാഹങ്ങൾ) ഒരുക്കി, അവൻ നിർവഹിക്കാനിരിക്കുന്ന മാനുഷകർമ്മത്തിൽ തത്പരനായി. യുവാവ് തന്റെ അവോഭിഃ (സഹായങ്ങളോടെ) നൃഷദന (വീരന്മാരുടെ ആസനം)ത്തിലേക്ക് എത്തി; ഇന്ദ്രൻ നമ്മുടെ ത്രാതാ—മഹത്തായ ഏനസഃ (അപരാധം/പാപം) എന്നും ഭ്രമത്തിന്റെ അന്ധകാരവും മുതലായതിൽ നിന്നുമുപോലും.

Mantra 2

हन्ता वृत्रमिन्द्रः शूशुवानः प्रावीन्नु वीरो जरितारमूती । कर्ता सुदासे अह वा उ लोकं दाता वसु मुहुरा दाशुषे भूत् ॥

വൃത്രഹന്തനായ ഇന്ദ്രൻ—ഉത്സുകനും പ്രചണ്ഡനും ആയി—സ്തോതാവായ ജരിതാരനെ സഹായിക്കാൻ നിശ്ചയമായും മുന്നോട്ട് വന്നു. സുധാസനുവേണ്ടി അവൻ വിശാലമായ ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു; യജ്ഞാർപ്പണം ചെയ്യുന്ന ദാശുഷനു അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വസു—സമ്പത്ത്—നൽകുന്ന ദാതാവായി.

Mantra 3

युध्मो अनर्वा खजकृत्समद्वा शूरः सत्राषाड्जनुषेमषाळ्हः । व्यास इन्द्रः पृतनाः स्वोजा अधा विश्वं शत्रूयन्तं जघान ॥

യുദ്ധമയൻ, അചഞ്ചലൻ, സമരാഘാതത്തിൽ പ്രതിരോധം തകർക്കുന്നവൻ—വീരൻ, സദാ ജയിക്കുന്നവൻ, ജന്മത്താൽ അജേയൻ—ഇന്ദ്രൻ തന്റെ സ്വഓജസ്സാൽ യുദ്ധങ്ങളെ വ്യാപിപ്പിച്ച് അധീനമാക്കി; പിന്നെ ശത്രുതയോടെ നീങ്ങുന്ന എല്ലാം അവൻ സംഹരിച്ചു.

Mantra 4

उभे चिदिन्द्र रोदसी महित्वा पप्राथ तविषीभिस्तुविष्मः । नि वज्रमिन्द्रो हरिवान्मिमिक्षन्त्समन्धसा मदेषु वा उवोच ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ മഹിമയാൽ നീ ഇരുവിധ റോദസീ—ദ്യൗവും പൃഥ്വിയും—വ്യാപിപ്പിച്ചു; ഹേ ശക്തനേ, നിന്റെ തവിഷികളാൽ നീ പരന്നു. ഹരിവാൻ ഇന്ദ്രൻ സോമരസത്തിന്റെ അംശം കലർത്തിക്കൊണ്ടു വജ്രം താഴെ സ്ഥാപിച്ചു; മദാവസ്ഥകളിൽ അവൻ നിർണായക വചനം ഉച്ചരിച്ചു.

Mantra 5

वृषा जजान वृषणं रणाय तमु चिन्नारी नर्यं ससूव । प्र यः सेनानीरध नृभ्यो अस्तीनः सत्वा गवेषणः स धृष्णुः ॥

വൃഷഭൻ യുദ്ധത്തിനായി വൃഷഭനെയേ ജനിപ്പിച്ചു; സ്ത്രീയും പോലും നര-വീര്യത്തോടെ നിറഞ്ഞ മനുഷ്യ-വീരശക്തിയെ പ്രസവിച്ചു. ബലവാന്മാർക്കായി സേനയുടെ നായകനായി മുന്നിൽ നില്ക്കുന്നവൻ—പ്രകാശമുള്ള ഗാവുകൾ (കിരണങ്ങൾ) തേടുന്ന ഗവേഷകൻ, ആ സത്ത്വൻ ധൃഷ്ണു, ധീരൻ.

Mantra 6

नू चित्स भ्रेषते जनो न रेषन्मनो यो अस्य घोरमाविवासात् । यज्ञैर्य इन्द्रे दधते दुवांसि क्षयत्स राय ऋतपा ऋतेजाः ॥

ഇപ്പോഴും ആ മനുഷ്യൻ ഇടറുന്നില്ല; മനസ്സും ഹാനിയിലേക്കു വീഴുന്നില്ല—അവന്റെ ഭീകരശക്തിയെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചവൻ. യജ്ഞങ്ങളാൽ ഇന്ദ്രനിൽ അർപ്പണങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കുന്നവൻ സമൃദ്ധിയിൽ വസിക്കുന്നു: ഋതം പാനം ചെയ്യുന്ന ഋതപാ, ഋതത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഋതേജാഃ.

Mantra 7

यदिन्द्र पूर्वो अपराय शिक्षन्नयज्ज्यायान्कनीयसो देष्णम् । अमृत इत्पर्यासीत दूरमा चित्र चित्र्यं भरा रयिं नः ॥

യദി, ഹേ ഇന്ദ്ര, പണ്ടു മൂത്തവൻ ഇളയവനെ ഉപദേശിച്ചു, ശക്തൻ ക്ഷീണനു ദാനം നൽകി—അപ്പോൾ അമൃതൻ (അമരൻ) ദൂരത്തിലുള്ളതിന്നും അപ്പുറമായി ചുറ്റിനിന്നു. ഹേ ചിത്രകർമ്മാ, ഞങ്ങൾക്ക് ചിത്ര്യമായ—ബഹുവിധവും പ്രകാശമുള്ളതുമായ—രയി, സമൃദ്ധി കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 8

यस्त इन्द्र प्रियो जनो ददाशदसन्निरेके अद्रिवः सखा ते । वयं ते अस्यां सुमतौ चनिष्ठाः स्याम वरूथे अघ्नतो नृपीतौ ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, നിനക്കു പ്രിയനായ ഏതു ജനൻ ദാനം നൽകി, ഏകാന്തമായ ആന്തരികാവകാശത്തിൽ നിന്റെ സഖാവാകുന്നുവോ—ഹേ അദ്രിവഃ (ശില/വജ്രധാരകൻ)—നിന്റെ ഈ സുമതിയിൽ ഞങ്ങൾ ഏറ്റവും പ്രിയരാകട്ടെ; നിന്റെ വറൂഥ (ആശ്രയം) ഉള്ളിൽ, അഘ്നതഃ (അഹത/അഹിംസിത)യായി, നൃപീതൗ (രാജസ രക്ഷ) കീഴിൽ ഇരിക്കട്ടെ.

Mantra 9

एष स्तोमो अचिक्रदद्वृषा त उत स्तामुर्मघवन्नक्रपिष्ट । रायस्कामो जरितारं त आगन्त्वमङ्ग शक्र वस्व आ शको नः ॥

ഈ സ്തോമധ്വനി നിനക്കായി മുഴങ്ങിയിരിക്കുന്നു, ഹേ ബലത്തിന്റെ വൃഷാ; ഹേ മഘവൻ, സോമപേഷണവും നടന്നു. റായ് (സമൃദ്ധി) ആഗ്രഹിച്ച് ജരിതാവ് നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നിരിക്കുന്നു—അതിനാൽ വരിക, ഹേ ശക്ര; ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് വസു (ധനം)യും ശക്തികളും പ്രാപ്തമാക്കുക.

Mantra 10

स न इन्द्र त्वयताया इषे धास्त्मना च ये मघवानो जुनन्ति । वस्वी षु ते जरित्रे अस्तु शक्तिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

അതിനാൽ, ഹേ ഇന്ദ്ര, നിനക്കേയ്ക്ക് പൂർണ്ണമായി തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഇഷാ (പ്രേരണ/പോഷകശക്തി) ഞങ്ങൾക്കായി സ്ഥാപിക്ക; നിന്റെ സ്വശക്തിയാൽ—ശക്തികളെ ഉണർത്തുന്ന ആ മഘവാന്മാർക്കും. നിന്റെ ജരിതാവിന് വസ്വീ (സമൃദ്ധ) ശക്തി ഉണ്ടാകട്ടെ; നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ സദാ സ്വസ്തിഭിഃ (ക്ഷേമങ്ങളാൽ) കാക്കുക.