Sukta 70

Mantra 1

घृतवती भुवनानामभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा । द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते अजरे भूरिरेतसा ॥

ഘൃതവതീ, ഭുവനങ്ങളുടെ അഭിശ്രി (ശോഭ) ധരിക്കുന്ന—വിശാലമായ പൃഥിവിയും മധു-ദുഘേ, സുപേശസാ (സുന്ദരരൂപമായ) ദ്യാവാ-പൃഥിവീയും—വരുണന്റെ ധർമത്താൽ താങ്ങി നിർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അജര (അജര), ഭൂരി-രേതസ് (സൃഷ്ടിബീജശക്തി) സമൃദ്ധമായി, അവ വേർതിരിച്ചു താങ്ങപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

Mantra 2

असश्चन्ती भूरिधारे पयस्वती घृतं दुहाते सुकृते शुचिव्रते । राजन्ती अस्य भुवनस्य रोदसी अस्मे रेतः सिञ्चतं यन्मनुर्हितम् ॥

അസശ്ചന്തീ (അവിച്ഛിന്ന), ഭൂരിധാരേ (പ്രചുരധാരകൾ വഹിക്കുന്ന), പയസ്വതീ (പോഷകക്ഷീരസമൃദ്ധ) ആ രണ്ട് (ദ്യാവാ-പൃഥിവീ) ശുചിവ്രതനും സുകൃതനും വേണ്ടി ഘൃതം ദോഹിക്കുന്നു. ഈ ഭുവനത്തിൽ രാജന്തീ, ഹേ രോദസീ, മനു മനുഷ്യപഥത്തിനായി നിഹിതമാക്കിയ യത് രേതഃ (ബീജ-ശക്തി) അത് ഞങ്ങളിലേക്കു സിഞ്ചിക്കുവിൻ.

Mantra 4

घृतेन द्यावापृथिवी अभीवृते घृतश्रिया घृतपृचा घृतावृधा । उर्वी पृथ्वी होतृवूर्ये पुरोहिते ते इद्विप्रा ईळते सुम्नमिष्टये ॥

ഘൃതത്താൽ ദ്യാവാ-പൃഥിവീ അഭീവൃത (ആവൃത)മാണ്—ഘൃതശ്രിയാ (ഘൃത-ശോഭയുള്ള), ഘൃതപൃചാ (ഘൃതം നിറഞ്ഞ), ഘൃതാവൃധാ (ഘൃതത്താൽ വർദ്ധിച്ച). ഹോതൃവൂര്യേ (ഹോതൃ-ശക്തിരൂപ) പുരോഹിതയായി മുൻപിൽ സ്ഥാപിതമായ ആ വിശാല പൃഥിവിയെ വിപ്രർ ഇളിക്കുന്നു; ഇഷ്ടി (യജ്ഞം) സഫലമാകുവാൻ അവർ സുമ്ന (കൃപ) യാചിക്കുന്നു.

Mantra 5

मधु नो द्यावापृथिवी मिमिक्षतां मधुश्चुता मधुदुघे मधुव्रते । दधाने यज्ञं द्रविणं च देवता महि श्रवो वाजमस्मे सुवीर्यम् ॥

ഞങ്ങൾക്കായി ദ്യാവാ-പൃഥിവീ മധുരത കലർത്തട്ടെ—മധു തുള്ളിക്കുന്നതും, മധു ദോഹിക്കുന്നതും, മധുവ്രതത്തിന് വിശ്വസ്തവുമായ. യജ്ഞവും ദേവതയുടെ ദ്രവിണവും ധരിച്ചു, ഞങ്ങൾക്ക് മഹത്തായ ശ്രവസ്, വാജ, അന്തരത്തിൽ വളരുന്ന സുവീര്യം ദാനമാകട്ടെ.

Mantra 6

ऊर्जं नो द्यौश्च पृथिवी च पिन्वतां पिता माता विश्वविदा सुदंससा । संरराणे रोदसी विश्वशम्भुवा सनिं वाजं रयिमस्मे समिन्वताम् ॥

ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ദ്യൗശ്ച പൃഥിവീച ഊർജം വർധിപ്പിക്കട്ടെ; പിതാ-മാതാ, വിശ്വവിദാ, സുദംസ. സംരരാണേ—സമരസമായി ചേർന്ന—രോദസീ, വിശ്വശംഭുവാ, ഞങ്ങൾക്ക് സനി, വാജ, റയി സമിന്വതാം.