Sukta 25

Mantra 1

या त ऊतिरवमा या परमा या मध्यमेन्द्र शुष्मिन्नस्ति । ताभिरू षु वृत्रहत्येऽवीर्न एभिश्च वाजैर्महान्न उग्र ॥

ഹേ ശുഷ്മിവാൻ ഇന്ദ്ര, നിന്റെ ‘ഊതി’ താഴെയായാലും, മുകളായാലും, മദ്ധ്യമായാലും—എന്തായാലും—അവയാൽ ഞങ്ങളെ വൃത്രഹത്യയിലൂടെ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകുക; ഈ വാജങ്ങളാൽ ഞങ്ങളെ മഹത്താക്കുക, ഹേ ഉഗ്രനേ.

Mantra 2

आभिः स्पृधो मिथतीररिषण्यन्नमित्रस्य व्यथया मन्युमिन्द्र । आभिर्विश्वा अभियुजो विषूचीरार्याय विशोऽव तारीर्दासीः ॥

ഈ ശക്തികളാൽ, അജയ്യനായ ഇന്ദ്രാ, തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടുന്ന വൈരങ്ങളെ അകറ്റുക; ശത്രുവിന്റെ ക്രോധത്തെ വ്യഥിപ്പിച്ച് തകർത്തുകളക. ഈ ശക്തികളാൽ പല ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമെത്തുന്ന എല്ലാ വിരോധാക്രമണങ്ങളെയും ജയിക്കുക; ആര്യ-ചേതനയ്ക്കായി ദാസ-ശക്തികളെ താഴെയിറക്കി അടക്കുക.

Mantra 3

इन्द्र जामय उत येऽजामयोऽर्वाचीनासो वनुषो युयुज्रे । त्वमेषां विथुरा शवांसि जहि वृष्ण्यानि कृणुही पराचः ॥

ഇന്ദ്രാ, ബന്ധുക്കളായാലും ബന്ധുക്കളല്ലാത്തവരായാലും—ഞങ്ങളോടു വിരോധമായി യോജിച്ച് അടുത്തുനിന്ന് അമർത്തുന്നവർ—അവരുടെ കലഹകരമായ ശക്തികളെ നീ സംഹരിക്ക; അവരുടെ ഉഗ്രമായ വീര്യബലങ്ങളെ പിൻവാങ്ങുമാറാക്കുക.

Mantra 4

शूरो वा शूरं वनते शरीरैस्तनूरुचा तरुषि यत्कृण्वैते । तोके वा गोषु तनये यदप्सु वि क्रन्दसी उर्वरासु ब्रवैते ॥

വീരൻ വീരനെ തന്നേ ദേഹധാരിയായ ശക്തികളാൽ ജയിക്കുന്നു; നീ നിന്റെ തന്നെ തനൂരൂചാ (സ്വദേഹ-ജ്യോതി) കൊണ്ട് ജയകൃത്യം സാധിപ്പിക്കുമ്പോൾ. കുഞ്ഞിലായാലും, ഗോവുകളിൽ ആയാലും, സന്തതിയിലായാലും, ജലങ്ങളിലായാലും—നിന്റെ നാദം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നു; വിശാലമായ വയലുകളിൽ നീ നിന്റെ പ്രഖ്യാപനം നടത്തുന്നു.

Mantra 5

नहि त्वा शूरो न तुरो न धृष्णुर्न त्वा योधो मन्यमानो युयोध । इन्द्र नकिष्ट्वा प्रत्यस्त्येषां विश्वा जातान्यभ्यसि तानि ॥

ഇന്ദ്രനേ, നിന്നെ ഒരു ശൂരനും—തുര (അത്യവേഗി) അല്ല, ധൃഷ്ണു (ധൈര്യശാലി യോദ്ധാവ്) അല്ല—ഒരിക്കലും കീഴടക്കിയിട്ടില്ല; യോദ്ധാവെന്നു സ്വയം കരുതുന്നവനും നിന്നെ ജയിച്ചിട്ടില്ല. ഇന്ദ്രാ, അവരിൽ ആരും നിന്റെ എതിരായി നിലകൊള്ളുന്നില്ല; ജനിച്ചതെല്ലാം നീ അതിക്രമിച്ച്, എല്ലാറ്റിനും മീതെ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു.

Mantra 6

स पत्यत उभयोर्नृम्णमयोर्यदी वेधसः समिथे हवन्ते । वृत्रे वा महो नृवति क्षये वा व्यचस्वन्ता यदि वितन्तसैते ॥

സമിഥെ (യുദ്ധ)യിൽ വേധസ് (ജ്ഞാനികളായ ആഹ്വാനകർ) നിന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ, നീ ഇരുപക്ഷങ്ങളുടെയും നൃമ്ണ (മാനവീയ പരാക്രമ)ത്തിന്റെ അധിപനാകുന്നു. വൃത്രനോടുള്ള പോരാട്ടത്തിലായാലും, അല്ലെങ്കിൽ നൃവത് ക്ഷയ (പുരുഷന്മാർ നിറഞ്ഞ ഗൃഹ/നിവാസ)ത്തിൽ മഹാവൃദ്ധിക്കായാലും—വ്യചസ്വന്ത (വ്യാപകശക്തിയുള്ള)വർ തങ്ങളെ വ്യാപിപ്പിക്കുമ്പോൾ, നീ തന്നെയാണ് ജയിക്കുന്നവൻ.

Mantra 7

अध स्मा ते चर्षणयो यदेजानिन्द्र त्रातोत भवा वरूता । अस्माकासो ये नृतमासो अर्य इन्द्र सूरयो दधिरे पुरो नः ॥

അപ്പോൾ സത്യമായും, ഇന്ദ്രനേ, നിന്റെ ചർഷണയഃ (ജനങ്ങൾ/പ്രജകൾ) ചലനത്തിലായിരിക്കുമ്പോൾ—നീ ഞങ്ങളുടെ ത്രാതാ (രക്ഷകൻ)യും വറൂതാ (ആവരണരക്ഷകൻ)യും ആകുക. കാരണം ഞങ്ങളുടേതായ, നൃതമ (അത്യന്തം പുരുഷാർത്ഥമുള്ള), ആര്യർ—ഇന്ദ്രാ—സൂരയഃ (ഋഷി-വീരർ) നിന്നെ ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ പുരഃ (അഗ്രസ്ഥാനത്ത്) സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു, ഞങ്ങളുടെ ദുർഗ്ഗംപോലെ.

Mantra 8

अनु ते दायि मह इन्द्रियाय सत्रा ते विश्वमनु वृत्रहत्ये । अनु क्षत्रमनु सहो यजत्रेन्द्र देवेभिरनु ते नृषह्ये ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! നിന്റെ ദാനത്തിന്റെ പിന്നാലെ മഹത്തായ ഇന്ദ്രിയശക്തി നീങ്ങുന്നു; നിന്റെ അഖണ്ഡ പ്രവർത്തിയിൽ, വൃത്രഹത്യയിൽ സർവ്വവും നിന്നെ അനുഗമിക്കുന്നു. നിന്റെ പിന്നാലെ യഥാർത്ഥ ക്ഷത്രത്വം വരുന്നു, നിന്റെ പിന്നാലെ ബലം—യജ്ഞാർഹനായ ഇന്ദ്രാ; ദേവന്മാരോടൊപ്പം അവർ നിന്റെ നൃഷഹ്യ, മനുഷ്യജയിയായ അധിപത്യത്തിൽ നിന്നെ അനുഗമിക്കുന്നു.

Mantra 9

एवा नः स्पृधः समजा समत्स्विन्द्र रारन्धि मिथतीरदेवीः । विद्याम वस्तोरवसा गृणन्तो भरद्वाजा उत त इन्द्र नूनम् ॥

അങ്ങനെ, ഹേ ഇന്ദ്രാ! യുദ്ധങ്ങളിൽ നമ്മുടെ എതിരാളി ശക്തികളെ ഒരുമിച്ചു കൂട്ടി കീഴടക്കുക—കുഴപ്പം വിതയ്ക്കുന്ന മിഥ്യ, അദേവീ ബലങ്ങളെ. ഞങ്ങൾ ഭാരദ്വാജർ, സ്തുതി പാടിക്കൊണ്ട്, നിന്റെ സംരക്ഷണത്തിലൂടെ ഉഷസ്സിന്റെ വിശാലതയെ അറിയട്ടെ—അതെ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഇപ്പോഴും.