Sukta 47

Mantra 1

मरुत्वाँ इन्द्र वृषभो रणाय पिबा सोममनुष्वधं मदाय । आ सिञ्चस्व जठरे मध्व ऊर्मिं त्वं राजासि प्रदिवः सुतानाम् ॥

ഹേ മരുത്സഹിതനായ ഇന്ദ്രാ, യുദ്ധത്തിന്റെ വൃഷഭാ, നിന്റെ ഇഷ്ടാനുസാരം മദത്തിനായി സോമം പാനം ചെയ്യുക. മധുരമധുവിന്റെ തരംഗം നിന്റെ ജഠരത്തിലേക്ക് ഒഴുക്കുക; പ്രദിവിയിൽ പിഴിഞ്ഞ പാനങ്ങളുടെ രാജാവ് നീയാകുന്നു.

Mantra 2

सजोषा इन्द्र सगणो मरुद्भिः सोमं पिब वृत्रहा शूर विद्वान् । जहि शत्रूँरप मृधो नुदस्वाथाभयं कृणुहि विश्वतो नः ॥

മരുത്തുകളോടൊപ്പം ഒരേ ആനന്ദത്തിൽ, ഒരേ ഗണത്തിൽ, ഹേ വൃത്രഹാ, ഹേ ശൂര, ഹേ വിദ്വാൻ ഇന്ദ്ര—സോമം പാനം ചെയ്യുക. ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്ക, ആക്രമണങ്ങളെ അകറ്റിത്തള്ളുക; പിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് സർവ്വദിക്കുകളിലും നിന്നു അഭയം വരുത്തുക.

Mantra 3

उत ऋतुभिॠतुपाः पाहि सोममिन्द्र देवेभिः सखिभिः सुतं नः । याँ आभजो मरुतो ये त्वान्वहन्वृत्रमदधुस्तुभ्यमोजः ॥

ഋതുക്കളോടൊപ്പം—ഹേ ഋതുകാലങ്ങളുടെ രക്ഷകൻ—ഞങ്ങളുടെ പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സോമത്തെ കാക്കുക, ഹേ ഇന്ദ്ര, നിന്റെ സഖികളായ ദേവശക്തികളോടൊപ്പം. നീ നിനക്കായി പങ്കുവെച്ച മരുത്തുകൾ, നിന്നെ അനുഗമിച്ച് വൃത്രനെ വധിച്ചവർ—അവർ നിനക്കുള്ളിൽ ജയബലം സ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 4

ये त्वाहिहत्ये मघवन्नवर्धन्ये शाम्बरे हरिवो ये गविष्टौ । ये त्वा नूनमनुमदन्ति विप्राः पिबेन्द्र सोमं सगणो मरुद्भिः ॥

ഹേ മഘവൻ, അഹിഹത്യയിൽ നിന്നെ വർധിപ്പിച്ചവർ; ഹേ ഹരിവഃ, ശാംബര യുദ്ധത്തിൽ നിന്നെ ഉയർത്തിയവർ; ഗവിഷ്ടിയിൽ—പ്രകാശ-ഗോവുകളുടെ തേടലിൽ—നിന്നെ വർധിപ്പിച്ചവർ; ഇപ്പോൾ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്ന വിപ്രന്മാർ—ഹേ ഇന്ദ്ര, മരുദ്ഗണത്തോടൊപ്പം സോമം പാനം ചെയ്യുക.

Mantra 5

मरुत्वन्तं वृषभं वावृधानमकवारिं दिव्यं शासमिन्द्रम् । विश्वासाहमवसे नूतनायोग्रं सहोदामिह तं हुवेम ॥

മരുത്തുകളോടുകൂടെ, നിരന്തരം വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വൃഷഭനായ ഇന്ദ്രനെ—ദിവ്യ ശാസകനെയും, അകവാരി (കഞ്ഞുസനല്ലാത്തവൻ), വിശ്വാസാഹ (സർവ്വജയി), ഉഗ്ര സഹോദാ (ബലദാതാവ്)—പുതിയ സഹായത്തിനായി ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.