Sukta 53

Mantra 1

यमैच्छाम मनसा सोऽयमागाद्यज्ञस्य विद्वान्परुषश्चिकित्वान् । स नो यक्षद्देवताता यजीयान्नि हि षत्सदन्तरः पूर्वो अस्मत् ॥

മനസ്സുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചവൻ—അവൻ തന്നെയിവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു: യജ്ഞത്തെ അറിയുന്നവൻ, ഓരോ സൂക്ഷ്മതയും തിരിച്ചറിയുന്ന വിവേകി. അവൻ ഞങ്ങൾക്കായി യജിക്കട്ടെ, ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ദേവതാത്വം സ്ഥാപിക്കട്ടെ—യജനത്തിൽ കൂടുതൽ യോഗ്യനായി; കാരണം അവൻ ഉള്ളിൽ തന്നെയിരിക്കുന്നു, ഹൃദയത്തിന്റെ ഇടവേളകളിൽ നിഷണ്ണനായി, നമ്മുടെ പുറം-അസ്തിത്വത്തേക്കാൾ പോലും പുരാതനൻ (പൂർവ) ആകുന്നു.

Mantra 2

अराधि होता निषदा यजीयानभि प्रयांसि सुधितानि हि ख्यत् । यजामहै यज्ञियान्हन्त देवाँ ईळामहा ईड्याँ आज्येन ॥

ഹോതൃൻ ലക്ഷ്യം കൈവരിച്ചു; നിഷദയിൽ ആസീനനായി, യജ്ഞത്തിന് കൂടുതൽ യോഗ്യനായി, സുസ്ഥാപിതമായ അർപ്പണങ്ങളെ പ്രസ്ഫുടമാക്കുന്നു. വരുവിൻ—യജ്ഞീയ ദേവന്മാരെ നാം യജിക്കാം; ആജ്യ (ഘൃതം) കൊണ്ടു ഇഡ്യമായ, ആരാധ്യ ശക്തികളെ നാം സ്തുതിക്കാം—ശുദ്ധവും ഉദാരവും പ്രകാശിതവുമായ മനസ്സോടെ.

Mantra 3

साध्वीमकर्देववीतिं नो अद्य यज्ञस्य जिह्वामविदाम गुह्याम् । स आयुरागात्सुरभिर्वसानो भद्रामकर्देवहूतिं नो अद्य ॥

ഇന്ന് അവൻ ഞങ്ങൾക്കായി ദേവവീതി—ദേവന്മാരുടെ സുമാർഗ്ഗഗതി—സാധിച്ചു; ഇന്ന് യജ്ഞത്തിന്റെ ഗുഹ്യ ജിഹ്വ (വാണി) ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തി. അവൻ ആയുസ്സിനെ കൊണ്ടുവന്നു, സുഗന്ധമധുരതയിൽ ആവൃതനായി; ഇന്ന് അവൻ ഞങ്ങൾക്കായി ദേവഹൂതി—ദേവന്മാരെ ആഹ്വാനിക്കുന്ന മംഗള വിളി—സാധിച്ചു.

Mantra 4

तदद्य वाचः प्रथमं मसीय येनासुराँ अभि देवा असाम । ऊर्जाद उत यज्ञियासः पञ्च जना मम होत्रं जुषध्वम् ॥

ഇന്ന് ഞാൻ വാചഃ പ്രഥമ മാപം—വാണിയുടെ ആദ്യാധാരം—സ്ഥാപിക്കട്ടെ; അതിനാൽ ഞങ്ങൾ ദേവരൂപമായി അസുരശക്തികളെ നേരിട്ട് ജയിക്കട്ടെ. ഊർജ്ജത്തിൽ പോഷിതരായ, യജ്ഞീയരായ പഞ്ചജനമേ, എന്റെ ഹോത്രം (അർപ്പണ-വചനം) ആസ്വദിക്കുവിൻ.

Mantra 5

पञ्च जना मम होत्रं जुषन्तां गोजाता उत ये यज्ञियासः । पृथिवी नः पार्थिवात्पात्वंहसोऽन्तरिक्षं दिव्यात्पात्वस्मान् ॥

അഞ്ചു ജനങ്ങൾ എന്റെ ഹോത്ര-വചനത്തിൽ ആനന്ദം കൊള്ളട്ടെ—ഗോ-ജാതരും യജ്ഞിയരുമായവർ. പൃഥിവി ഞങ്ങളെ പാർത്ഥിവ ഭീതിയിൽ നിന്ന് കാക്കട്ടെ; അന്തരിക്ഷം ഞങ്ങളെ ദിവ്യ ഭീതിയിൽ നിന്ന് കാക്കട്ടെ.

Mantra 6

तन्तुं तन्वन्रजसो भानुमन्विहि ज्योतिष्मतः पथो रक्ष धिया कृतान् । अनुल्बणं वयत जोगुवामपो मनुर्भव जनया दैव्यं जनम् ॥

തന്തു നീട്ടിക്കൊണ്ട്, രജസിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന കിരണത്തെ അനുഗമിക്കുവിൻ; ധിയാൽ നിർമ്മിതമായ ജ്യോതിഷ്മാൻ പഥങ്ങളെ കാക്കുവിൻ. ഇടവിടാതെ പ്രവൃത്തി നെയ്യുവിൻ, ഹേ യാഗകർതാക്കളേ; മനുവായി മാറി, ഉള്ളിൽ നിന്നു ദൈവ്യ ജനത്തെ ജനിപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 7

अक्षानहो नह्यतनोत सोम्या इष्कृणुध्वं रशना ओत पिंशत । अष्टावन्धुरं वहताभितो रथं येन देवासो अनयन्नभि प्रियम् ॥

അക്ഷ-യോകങ്ങൾ ബന്ധിക്കുവിൻ, ഹേ സോമ്യാനന്ദികളേ; രശനകൾ ഘടിപ്പിച്ച് നന്നായി മിനുക്കുവിൻ. എട്ടു ആധാരങ്ങളുള്ള രഥത്തെ എല്ലാദിക്കിലും ഓടിക്കുവിൻ—അതിലൂടെ ദേവന്മാർ പ്രിയത്തിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടു.

Mantra 8

अश्मन्वती रीयते सं रभध्वमुत्तिष्ठत प्र तरता सखायः । अत्रा जहाम ये असन्नशेवाः शिवान्वयमुत्तरेमाभि वाजान् ॥

അശ്മന്വതീ—കല്ലുകളുള്ള നദി—വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്നു; ഒരുമിച്ച് പിടിച്ചുനിൽക്കുവിൻ; എഴുന്നേറ്റ് അതീതമായി കടക്കുവിൻ, ഹേ സഖാക്കളേ. ഇവിടെ ഉപകാരമില്ലാത്ത, അശിവരായവരെ നാം പിന്നിൽ വിട്ടുകളയാം; ശിവത്തിലേക്ക്, മേലോട്ടു നാം കടന്നുചേരട്ടെ—ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധികളായ വാജങ്ങളിലേക്കു.

Mantra 9

त्वष्टा माया वेदपसामपस्तमो बिभ्रत्पात्रा देवपानानि शंतमा । शिशीते नूनं परशुं स्वायसं येन वृश्चादेतशो ब्रह्मणस्पतिः ॥

ത്വഷ്ടാ മായയെ അറിയുന്നു—പ്രവൃത്തികളിൽ ഏറ്റവും പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ; ദേവന്മാരുടെ പാനപാത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, അത്യന്തം ശാന്തിദായകൻ. ഇപ്പോൾ അവൻ സ്വായസം—ഇരുമ്പായ—പരശുവിനെ (കോടാലി) മൂർച്ചപ്പെടുത്തുന്നു; അതിനാൽ ബ്രഹ്മണസ്പതി ഏതശ—താമ്ര/പീതവർണ്ണമായ തടസ്സത്തെ—വെട്ടി നീക്കട്ടെ.

Mantra 10

सतो नूनं कवयः सं शिशीत वाशीभिर्याभिरमृताय तक्षथ । विद्वांसः पदा गुह्यानि कर्तन येन देवासो अमृतत्वमानशुः ॥

ഇപ്പോൾ കവികൾ സത്യത്തിന്റെ ശക്തികളെ മൂർച്ചപ്പെടുത്തുന്നു—അമൃതത്വത്തിനായി നിങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ആ വാക്ശക്തികളാൽ. വിദ്യാവാന്മാർ പാദങ്ങളാൽ ഗുഹ്യമായവയെ വെട്ടിത്തുറക്കുന്നു; അതിനാൽ ദേവന്മാർ അമൃതത്വം പ്രാപിച്ചു.

Mantra 11

गर्भे योषामदधुर्वत्समासन्यपीच्येन मनसोत जिह्वया । स विश्वाहा सुमना योग्या अभि सिषासनिर्वनते कार इज्जितिम् ॥

കന്യകളുടെ ഗർഭത്തിൽ അവർ കാളക്കുട്ടിയെ സ്ഥാപിച്ചു—അന്തര്മനസ്സാൽ അവിടെ ആസീനനായും, ജിഹ്വയാലും. അവൻ സദാ സുമനസ്സോടെ, യോഗത്തിന് യോജ്യനായി, തന്റെ ശാസകപ്രേരണയാൽ—കർമ്മത്തിന്റെ തന്നെ പ്രവർത്തിയിലൂടെ—വിജയം നേടുന്നു.