Sukta 171

Mantra 1

त्वं त्यमिटतो रथमिन्द्र प्रावः सुतावतः । अशृणोः सोमिनो हवम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, സോമം പിഴിയുന്നവന്റെ ഉത്സുകഗതിയുള്ള രഥത്തെ നീ മുന്നോട്ട് നയിച്ച് സംരക്ഷിച്ചു; സോമിയെ ധരിക്കുന്നവന്റെ ഹവന-ആഹ്വാനം നീ ശ്രവിച്ചു.

Mantra 2

त्वं मखस्य दोधतः शिरोऽव त्वचो भरः । अगच्छः सोमिनो गृहम् ॥

നീ മഖന്റെ ശിരസ്സിനെ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി, ത്വക്കിന്റെ ആവരണം അഴിച്ചുമാറ്റി; പിന്നെ നീ സോമിയുടെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് വന്നു.

Mantra 3

त्वं त्यमिन्द्र मर्त्यमास्त्रबुध्नाय वेन्यम् । मुहुः श्रथ्ना मनस्यवे ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ വീണ്ടും വീണ്ടും ആ മർത്ത്യനെ—അസ്ത്രത്തിന്റെ ദൃഢമായ ബുധ്നം (അടിസ്ഥാനം) വരെ ജാഗരിക്കേണ്ടവനും, മനസ്സിന്റെ അന്വേഷകനു പ്രിയങ്കരനുമായവനും—അഴിച്ചു വിടുന്നു; നീ അവനെ ‘മനസ്യവേ’ക്കായി (മനസ്സിന്റെ ഉദ്ദേശത്തിനായി) മു‍ഹുഃ ശ്രഥ്നാ ചെയ്ത് സത്യസങ്കൽപ്പത്തിലേക്ക് മോചിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 4

त्वं त्यमिन्द्र सूर्यं पश्चा सन्तं पुरस्कृधि । देवानां चित्तिरो वशम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ പിന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ആ സൂര്യനെ മുന്നിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു; ദേവന്മാരുടെ വശം (നിയന്ത്രണം) പോലും അതിക്രമിച്ച്, പ്രകാശത്തെ നമ്മുടെ ദർശനത്തിന്റെ അഗ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു.