Sukta 82

Mantra 1

उपो षु शृणुही गिरो मघवन्मातथा इव । यदा नः सूनृतावतः कर आदर्थयास इद्योजा न्विन्द्र ते हरी ॥

ഹേ മഘവൻ, ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ഗിരഃ (സ്തുതി-വാക്കുകൾ) കേൾക്കുക; അവയോടു അസത്യനായവനെപ്പോലെ പെരുമാറരുത്. സുനൃതാ—സത്യവാക്കിന്റെ ശക്തിയുള്ള—ഞങ്ങളുടെ കൈ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ തന്നെ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ രണ്ടു ഹരീ (തവിട്ടുനിറമുള്ള അശ്വങ്ങൾ) യോജിപ്പിക്ക.

Mantra 2

अक्षन्नमीमदन्त ह्यव प्रिया अधूषत । अस्तोषत स्वभानवो विप्रा नविष्ठया मती योजा न्विन्द्र ते हरी ॥

അവർ ഭക്ഷിച്ചു ആനന്ദിച്ചു; പ്രിയ പാനങ്ങൾ (സോമ) ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഉന്മേഷത്തോടെ പൊങ്ങി. സ്വഭാനു—പ്രകാശദർശനമുള്ള—വിപ്രർ അത്യന്തം പുതുമയുള്ള മതി കൊണ്ടു സ്തുതിച്ചു—ഇപ്പോൾ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ രണ്ടു ഹരീ യോജിപ്പിക്ക.

Mantra 3

सुसंदृशं त्वा वयं मघवन्वन्दिषीमहि । प्र नूनं पूर्णवन्धुरः स्तुतो याहि वशाँ अनु योजा न्विन्द्र ते हरी ॥

ഹേ മഘവൻ (ഉദാരദാതാവേ), നീ സുസന്ദൃശം—കാണാൻ മനോഹരം; ഞങ്ങൾ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ പൂർണവന്ധുര (സമ്പൂർണ്ണമായി യോജിപ്പിച്ച) രഥവുമായി, സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനായി, നിന്നെ ആകർഷിക്കുന്ന ഇച്ഛയെ അനുഗമിച്ച് വരിക. ഹേ ഇന്ദ്ര, ഇപ്പോൾ നിന്റെ രണ്ടു ഹരീ (മഞ്ഞ/താമ്രവർണ്ണ) അശ്വങ്ങളെ യോജിപ്പിക്ക.

Mantra 4

स घा तं वृषणं रथमधि तिष्ठाति गोविदम् । यः पात्रं हारियोजनं पूर्णमिन्द्र चिकेतति योजा न्विन्द्र ते हरी ॥

അവൻ ഗോവിദ (കിരണങ്ങൾ/ഗോകൾ കണ്ടെത്തുന്നവൻ) വൃഷണ—ബലവാൻ—രഥത്തിൽ കയറുന്നു. ഹരി-യോജന (ഹരീ അശ്വങ്ങളോട് യോജിപ്പിച്ച) പാത്രം, നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്നതായി, ഹേ ഇന്ദ്ര, ആരാണ് തിരിച്ചറിയുന്നതോ—ഇപ്പോൾ ഹേ ഇന്ദ്ര, നിന്റെ രണ്ടു ഹരീ അശ്വങ്ങളെ യോജിപ്പിക്ക.

Mantra 5

युक्तस्ते अस्तु दक्षिण उत सव्यः शतक्रतो । तेन जायामुप प्रियां मन्दानो याह्यन्धसो योजा न्विन्द्र ते हरी ॥

ഹേ ശതക്രതു (നൂറു ശക്തികളുള്ളവനേ), നിന്റെ വലതും ഇടതും—ഇരണ്ടും—യോജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കട്ടെ. അവയോടെ, ആനന്ദത്തോടെ, പ്രിയ സഖിയിലേക്കും സോമരസ (അന്ധസ്) ലേക്കും വരിക—ഇപ്പോൾ ഹേ ഇന്ദ്ര, നിന്റെ രണ്ടു ഹരീ അശ്വങ്ങളെ യോജിപ്പിക്ക.

Mantra 6

युनज्मि ते ब्रह्मणा केशिना हरी उप प्र याहि दधिषे गभस्त्योः । उत्त्वा सुतासो रभसा अमन्दिषुः पूषण्वान्वज्रिन्त्समु पत्न्यामदः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! ബ്രഹ്മവാണിയാൽ ഞാൻ നിനക്കായി ദീർഘകേശികളായ രണ്ടു ഹരി (താമ്രവർണ്ണ) അശ്വങ്ങളെ യോജിപ്പിക്കുന്നു; മുന്നോട്ട് വാ, സമീപിക്ക; ഇരുകൈകളിൽ ആസനം സ്വീകരിക്ക. പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സോമപാനങ്ങൾ, ഉഗ്രവും വേഗവുമുള്ളവ, നിന്നെ ഉല്ലസിപ്പിച്ചു. ഹേ വജ്രധാരീ! പൂഷണോടുകൂടെ, ഭാര്യയോടൊപ്പം ആനന്ദത്തിൽ ഏകീഭവിക്ക.