Sukta 8

Mantra 1

एन्द्र सानसिं रयिं सजित्वानं सदासहम् । वर्षिष्ठमूतये भर ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളുടെ പോഷണത്തിനായി സാനസി റയി—സത്യമായി നേടേണ്ട ആന്തരിക സമ്പത്ത്—കൊണ്ടുവരിക; സദാ-വിജയിയായും അജേയമായും, ഞങ്ങളുടെ രക്ഷക്കും വർദ്ധനക്കും ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ, അതിപ്രചുരമായ വർഷണമായി.

Mantra 2

नि येन मुष्टिहत्यया नि वृत्रा रुणधामहै । त्वोतासो न्यर्वता ॥

ഞങ്ങൾ മുഷ്ടിഹത്യയാൽ—കുരുക്കിപ്പിടിച്ച തടസ്സത്തെ അടിച്ചുതകർക്കുന്ന—ആ ശക്തിയാൽ, വൃത്രങ്ങളെ ഞങ്ങൾ അമർത്തി പിന്നോട്ടുതള്ളുകയും അടച്ചുപൂട്ടുകയും ചെയ്യട്ടെ; നിന്റെ താങ്ങോടെ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, അവരെ നിർബലതയിലേക്കു തള്ളിവീഴ്ത്തട്ടെ.

Mantra 3

इन्द्र त्वोतास आ वयं वज्रं घना ददीमहि । जयेम सं युधि स्पृधः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ ഞങ്ങളുടെ സഹായിയായി ഞങ്ങളെ താങ്ങുന്നതിനാൽ ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ട് വരുന്നു. ഘനത്തോടെ പ്രഹരിക്കുന്നവർക്കു ഞങ്ങൾ വജ്രബലം അർപ്പിക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ ഏകതയോടെ ചേർന്ന്, പ്രതിരോധശക്തികളെ ഞങ്ങൾ ജയിക്കട്ടെ.

Mantra 4

वयं शूरेभिरस्तृभिरिन्द्र त्वया युजा वयम् । सासह्याम पृतन्यतः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, അജേയവും വീരവുമായ ശക്തികളോടുകൂടെ, നിന്നോടൊപ്പം യോക്താക്കളായി ഞങ്ങൾ ചേർന്നിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളോടു വിരുദ്ധമായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവർ—വിഭജനത്തിന്റെയും അന്ധകാരത്തിന്റെയും ശക്തികൾ—അവരെ ഞങ്ങൾ കീഴടക്കട്ടെ.

Mantra 5

महाँ इन्द्रः परश्च नु महित्वमस्तु वज्रिणे । द्यौर्न प्रथिना शवः ॥

മഹാനാണ് ഇന്ദ്രൻ; ഇപ്പോൾ വജ്രധാരിക്കു എല്ലാറ്റിനെയും മീതെ കടക്കുന്ന മഹിമ ഉണ്ടാകട്ടെ—ആകാശംപോലെ വ്യാപിച്ചു പരക്കുന്ന അവന്റെ ശക്തി, സത്തയെ വികസിപ്പിക്കുന്ന ബലം.

Mantra 6

समोहे वा य आशत नरस्तोकस्य सनितौ । विप्रासो वा धियायवः ॥

സാമൂഹിക സംഗമത്തിലായാലും—ആത്മാവിന്റെ സന്തതി (തോക) നേടുവാൻ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ച ആ പുരുഷന്മാർ—അവർ വിപ്രന്മാരായ പ്രകാശിത ഋഷികളായാലും, അല്ലെങ്കിൽ ധിയയുടെ ശക്തിയാൽ പ്രകാശത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നവരായാലും; (ദിവ്യശക്തി) അവരെ സഹായിക്കട്ടെ.

Mantra 7

यः कुक्षिः सोमपातमः समुद्र इव पिन्वते । उर्वीरापो न काकुदः ॥

ആരുടെ ഉദരം സോമപാനത്തിൽ പരമോന്നതം—അവൻ സമുദ്രംപോലെ വീർത്ത്, തരംഗിച്ച്, വ്യാപിക്കുന്നു; വിശാല ജലങ്ങൾപോലെ അഖണ്ഡമായ ഉയർച്ചയിൽ ഉയർന്നു, നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ശക്തിയെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു.

Mantra 8

एवा ह्यस्य सूनृता विरप्शी गोमती मही । पक्वा शाखा न दाशुषे ॥

കാരണം ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് അവന്റെ സൂനൃതാ—പ്രേരിത സത്യവാക്യം—വ്യാപകമായി പരക്കുന്ന, ഗോമതി (പ്രകാശകിരണ-സമൃദ്ധ)യും മഹത്തുമായത്—ദാതാവിനായി പാകമാകുന്നു, ഫലധാരിയായ പക്വശാഖപോലെ.

Mantra 9

एवा हि ते विभूतय ऊतय इन्द्र मावते । सद्यश्चित्सन्ति दाशुषे ॥

അതെ, നിശ്ചയമായും, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ വിഭൂതികളും സഹായകരമായ രക്ഷകളും ദാനശീലനായ ഭക്തനു—നിന്റെ മഹിമയിൽ വളരുന്നവനു—ഉടൻ തന്നേ സന്നിഹിതമാണ്.

Mantra 10

एवा ह्यस्य काम्या स्तोम उक्थं च शंस्या । इन्द्राय सोमपीतये ॥

കാരണം ഇങ്ങനെ തന്നേ, അവനു (ഇന്ദ്രനു) അഭിലഷിതമായ സ്തോമവും ഉക്ഥവും—പ്രശംസനീയമായ വാക്ക്—പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടണം; സോമപീതനായ ഇന്ദ്രനു, അന്തർആനന്ദം പൂർണ്ണമായി സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയും അധീനമാകുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്.