Sukta 176

Mantra 1

मत्सि नो वस्यइष्टय इन्द्रमिन्दो वृषा विश । ऋघायमाण इन्वसि शत्रुमन्ति न विन्दसि ॥

ഞങ്ങളുടെ ശ്രേഷ്ഠ ഇഷ്ടി (യജ്ഞസാധന)ക്കായി നീ ഉല്ലസിക്ക; ഹേ ഇന്ദു (സോമ), വൃഷഭ, ഇന്ദ്രനിൽ പ്രവേശിക്ക. ആകുലവേഗത്തിൽ പാഞ്ഞ് നീ മുന്നോട്ടു തള്ളുന്നു; നിനക്കടുത്ത് ശത്രുവിനെ നീ കണ്ടെത്തുന്നില്ല—അങ്ങനെ തേജോമയ രസം (സോമം) നമ്മുടെ ഇച്ഛാശക്തിയെ അജേയമാക്കട്ടെ.

Mantra 2

तस्मिन्ना वेशया गिरो य एकश्चर्षणीनाम् । अनु स्वधा यमुप्यते यवं न चर्कृषद्वृषा ॥

അവനിൽ തന്നേ നമ്മുടെ വാക്കുകളെ സ്ഥാപിക്കുവിൻ—ജനസമൂഹങ്ങളുടെ ഏക ആശ്രയം അവൻ. തന്റെ സ്വധാ (സ്വഭാവനിയമം) അനുസരിച്ച് അവൻ പിഴിഞ്ഞു പുറപ്പെടുന്നു, നന്നായി അരച്ച യവംപോലെ; അവൻ വൃഷഭൻ, പ്രവർത്തിക്കായി ഊർജങ്ങളെ സജ്ജമാക്കുന്നവൻ.

Mantra 3

यस्य विश्वानि हस्तयोः पञ्च क्षितीनां वसु । स्पाशयस्व यो अस्मध्रुग्दिव्येवाशनिर्जहि ॥

അഞ്ചു ജനങ്ങളുടെ എല്ലാ വസു (ധനസമ്പത്ത്)യും ആരുടെ കൈകളിലാണോ—അത് ഞങ്ങൾക്കായി പ്രകടമാക്കുക. ഞങ്ങളെതിരെ പ്രഹരിക്കുന്നവനെ ദിവ്യ വജ്രംപോലെ അടിച്ചു തകർക്കുക; തേജോമയ ശക്തി സത്യകർമ്മത്തെ കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ, ആക്രമിക്കുന്ന അന്ധകാരത്തെ ചിതറിക്കട്ടെ.

Mantra 4

असुन्वन्तं समं जहि दूणाशं यो न ते मयः । अस्मभ्यमस्य वेदनं दद्धि सूरिश्चिदोहते ॥

സോമം പിഴിയാത്തവൻ (അസുന്വന്ത), സമമാക്കുന്ന നാശകൻ, നിന്റെ ആനന്ദം (മയഃ) തരാത്തവൻ—അവനെ സംഹരിക്ക. എന്നാൽ ഞങ്ങൾക്ക് അവന്റെ ലാഭത്തിലെ പങ്ക് ദാനം ചെയ്ക; ധനത്തിന്റെ അധിപതിയും അതു വിട്ടുകൊടുക്കേണ്ടിവരും—അന്വേഷിക്കുന്ന യജമാനന്റെ യുക്തമായ ആനന്ദം തടയപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ.

Mantra 5

आवो यस्य द्विबर्हसोऽर्केषु सानुषगसत् । आजाविन्द्रस्येन्दो प्रावो वाजेषु वाजिनम् ॥

ആരുടെ ദ്വിബലം (ദ്വിബർഹസ്) സ്തുതികളിൽ നിരന്തരം സ്ഥാപിതമാണോ—അവനെ നീ സഹായിച്ചു. ഹേ ഇന്ദു (സോമ), യുദ്ധത്തിൽ നീ ഇന്ദ്രന്റെ ധാവകനെയും/രഥിയെയും കൂടുതൽ സഹായിച്ചു—ബലസമൃദ്ധികളിൽ (വാജേഷു) വാജിനനെ.

Mantra 6

यथा पूर्वेभ्यो जरितृभ्य इन्द्र मय इवापो न तृष्यते बभूथ । तामनु त्वा निविदं जोहवीमि विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, മുൻ ജരിതാക്കൾക്കു നീ എങ്ങനെയായിരുന്നുവോ—ദാഹമുള്ളവർക്കു ഒരിക്കലും കുറയാത്ത സുഖജലങ്ങളെപ്പോലെ—അതേ നിവിദ് (പ്രകാശക വചനം) അനുസരിച്ച് ഞാൻ നിന്നെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ഹേ വേഗദാനി, ഞങ്ങൾക്ക് പ്രേരണയും വിജയസമൃദ്ധിയും (വൃജന) ലഭിക്കട്ടെ.