Sukta 133

Mantra 1

उभे पुनामि रोदसी ऋतेन द्रुहो दहामि सं महीरनिन्द्राः । अभिव्लग्य यत्र हता अमित्रा वैलस्थानं परि तृळ्हा अशेरन् ॥

ഋതം കൊണ്ടു ഞാൻ ഇരുവിധ റോദസീ (ദ്യാവാ-പൃഥിവി)കളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; ദ്രുഹ് (വഞ്ചന/ദ്രോഹം) ദഹിപ്പിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രനില്ലാത്ത മഹാവിസ്താരങ്ങളെ ശരിയായ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. എവിടെ ചാടിപ്പിടിച്ച് ശത്രുക്കൾ വധിക്കപ്പെട്ടുവോ, അവിടെ അവർ തങ്ങളുടെ പാറയാസനത്തെ ചുറ്റി ചതഞ്ഞുകിടക്കുന്നു.

Mantra 2

अभिव्लग्या चिदद्रिवः शीर्षा यातुमतीनाम् । छिन्धि वटूरिणा पदा महावटूरिणा पदा ॥

അഭിവ്ലഗ്യാ (ചാടി വീണാലും) പോലും, ഹേ അദ്രിവഃ (കല്ലുധാരി), യാതുമതീനം (മാന്ത്രിക/മോഹിനി) ശക്തികളുടെ ശിരസ്സിൽ പ്രഹരിക്ക. വടൂരിണ പാദംകൊണ്ട് അവരെ ഛേദിച്ചുകളക—മഹാവടൂരിണ പാദംകൊണ്ട് അവരെ ഛേദിച്ചുകളക.

Mantra 3

अवासां मघवञ्जहि शर्धो यातुमतीनाम् । वैलस्थानके अर्मके महावैलस्थे अर्मके ॥

ഹേ മഘവൻ (ഇന്ദ്രാ), യാതു-ശക്തികളുടെ ഘനമായ സംഘത്തെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് പ്രഹരിച്ച് അകറ്റി തള്ളുക. അവ അടുത്ത പിളർച്ചയിലോ മഹാ വിള്ളലിലോ—വൈലസ്ഥാനക അർമകത്തിലോ മഹാവൈലസ്ഥ അർമകത്തിലോ—ഒളിച്ചിരുന്നാലും, അന്ധകാരത്തിന്റെ ഒരു മറവിടവും ശേഷിക്കരുത്.

Mantra 4

यासां तिस्रः पञ्चाशतोऽभिव्लङ्गैरपावपः । तत्सु ते मनायति तकत्सु ते मनायति ॥

‘മൂന്നും അമ്പതും’—അനേകരൂപ—ശക്തികളുള്ള അവരെ നീ പ്രതിഘാതങ്ങളാൽ ചിതറിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുതന്നെ നിന്റെ ഉദ്ദേശവും നിന്റെ ഇച്ഛയും—അതെ, അതുതന്നെ നിന്റെ ഉദ്ദേശം: വികൃതികർത്താക്കളുടെ പെരുകുന്ന രൂപീകരണങ്ങളെ തകർക്കുക.

Mantra 5

पिशङ्गभृष्टिमम्भृणं पिशाचिमिन्द्र सं मृण । सर्वं रक्षो नि बर्हय ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, പിശങ്ഗഭൃഷ്ടി—ചുവപ്പുനിറം മിന്നുന്ന, വീർപ്പോടെ വളരുന്ന പിശാചി-ശക്തിയെ ഒരുമിച്ച് ചതച്ച് തകർക്കുക. എല്ലാ രക്ഷസ്സിനെയും വേരോടെ പിഴുതെറിഞ്ഞ് നീക്കുക.

Mantra 6

अवर्मह इन्द्र दादृहि श्रुधी नः शुशोच हि द्यौः क्षा न भीषाँ अद्रिवो घृणान्न भीषाँ अद्रिवः । शुष्मिन्तमो हि शुष्मिभिर्वधैरुग्रेभिरीयसे । अपूरुषघ्नो अप्रतीत शूर सत्वभिस्त्रिसप्तैः शूर सत्वभिः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളിലുളള മഹാരക്ഷാശക്തിയെ ദൃഢമാക്കേണമേ; ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കേണമേ. ഹേ അദ്രിവോ (വജ്രധാരി), ദ്യൗവും ക്ഷാവും (ആകാശവും ഭൂമിയും) ഭയപ്പെടുന്നില്ല; ജ്വലിക്കുന്ന തേജസ്സും നിന്നെ ഭയപ്പെടുന്നില്ല. കാരണം നീ ബലത്തിൽ അത്യന്തബലവാൻ; ബലവത്തും ഭയങ്കരവുമായ ആയുധങ്ങളോടെ നീ മുന്നേറുന്നു. അപൂരുഷഘ്ന (അസുര-വിനാശക), അപ്രതീത (അജേയ) ശൂരാ, ത്രിസപ്ത സത്ത്വങ്ങളോടെ—ഹേ ശൂരാ—നിന്റെ സത്ത്വങ്ങളോടെ വരിക.

Mantra 7

वनोति हि सुन्वन्क्षयं परीणसः सुन्वानो हि ष्मा यजत्यव द्विषो देवानामव द्विषः । सुन्वान इत्सिषासति सहस्रा वाज्यवृतः । सुन्वानायेन्द्रो ददात्याभुवं रयिं ददात्याभुवम् ॥

സോമം പിഴിയുന്നവൻ (സുന്വാൻ) വാസസ്ഥലവും, പരീണസ (ചുറ്റിപ്പിടിക്കുന്ന ദാരിദ്ര്യം/അഭാവം) അതീതമായ സുരക്ഷിത വർദ്ധനയും നേടുന്നു; പിഴിയുമ്പോൾ അവൻ യജ്ഞം ചെയ്യുകയും ദേവന്മാരുടെ ദ്വേഷികളെ—അകത്തുള്ള ദ്വേഷികളെയും—താഴെയിടുകയും ചെയ്യുന്നു. സുന്വാൻ ആയിരമടങ്ങ് വാജ്യ-സമൃദ്ധി (ബല-പോഷണം) ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സുന്വാനെ ഇന്ദ്രൻ ആഭുവം (സർവ്വ-ഭവ) ധനം നൽകുന്നു—സർവ്വ-ഭവ സമൃദ്ധി നൽകുന്നു.