Sukta 107

Mantra 1

यज्ञो देवानां प्रत्येति सुम्नमादित्यासो भवता मृळयन्तः । आ वोऽर्वाची सुमतिर्ववृत्यादंहोश्चिद्या वरिवोवित्तरासत् ॥

യജ്ഞത്തിന്റെ പ്രവാഹം തന്റെ അനുഗ്രഹവുമായി ദേവന്മാരിലേക്കു നീങ്ങുന്നു; ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, ദയാലുക്കളും കരുണാമയരുമാകുവിൻ. നിങ്ങളുടെ സുമതി—ഋജുവും പ്രകാശമയവും ആയ ചിന്ത—ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിയട്ടെ; അത് അംഹസ് (സങ്കോചം/പാപം) നിന്നുപോലും അകലെ വിശാലമായ ഇടം തുറക്കാൻ ഏറ്റവും ശേഷിയുള്ളത്.

Mantra 2

उप नो देवा अवसा गमन्त्वङ्गिरसां सामभिः स्तूयमानाः । इन्द्र इन्द्रियैर्मरुतो मरुद्भिरादित्यैर्नो अदितिः शर्म यंसत् ॥

ദേവന്മാർ അവരുടെ സഹായത്തോടെ ഞങ്ങളോടു സമീപിക്കട്ടെ, അങ്ഗിരസന്മാരുടെ സാമഗാനങ്ങളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട്. ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ഇന്ദ്രിയ (ശക്തി)കളോടെ, മരുതന്മാർ മരുതന്മാരോടൊപ്പം, ആദിത്യന്മാരോടൊപ്പം അദിതി ഞങ്ങൾക്ക് ശരണമായ ശാന്തി (ശർമ) നൽകട്ടെ.

Mantra 3

तन्न इन्द्रस्तद्वरुणस्तदग्निस्तदर्यमा तत्सविता चनो धात् । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

ആ (ശുഭം) ഞങ്ങൾക്കായി ഇന്ദ്രൻ സ്ഥാപിക്കട്ടെ; അതേ വരുണൻ, അതേ അഗ്നി, അതേ ആര്യമൻ, സവിതൃ ദേവനും ഞങ്ങൾക്കായി ധരിപ്പിക്കട്ടെ—അത് ഞങ്ങൾക്കായി സ്ഥിരമാകട്ടെ. മിത്രനും വരുണനും ഞങ്ങളെ വിപുലമാക്കട്ടെ; അദിതി, ഒഴുകുന്ന സിന്ധു, പൃഥിവി, ദ്യൗ (ആകാശം) എന്നിവയും കൂടെ.