युद्धकाण्डे पञ्चनवतितमः सर्गः
Sarga 95: Lamentation in Laṅkā and the Causal Chain of Enmity
तानितानिसहस्राणिसारोहाणां च वाजिनाम् ।रथानांत्वग्निवर्णानांसध्वजानांसहस्रशः ।।।।राक्षसानांसहस्राणिगदापरिघयोधिनाम् ।काञ्चनध्वजचित्राणांशूराणांकामरूपिणाम् ।।।।निहतानिशरैर्दीस्तीक्ष्णैस्तप्तकाञ्चनभूषणैः ।रावणेनप्रयुक्तानिरामेणाक्लिष्टकर्मणा ।।।।
tāni tāni sahasrāṇi sārohāṇāṃ ca vājinām |
rathānāṃ tv agni-varṇānāṃ sa-dhvajānāṃ sahasraśaḥ ||
rākṣasānāṃ sahasrāṇi gadā-parigha-yodhinām |
kāñcana-dhvaja-citrāṇāṃ śūrāṇāṃ kāma-rūpiṇām ||
nihatāni śarair dīptais tīkṣṇais tapta-kāñcana-bhūṣaṇaiḥ |
rāvaṇena prayuktāni rāmeṇākliṣṭa-karmaṇā ||
അഗ്നിവർണ്ണമായ കുതിരകൾ ചേർത്തു ധ്വജങ്ങളാൽ ശോഭിച്ച രഥങ്ങളുടെ ആയിരങ്ങൾ, കൂടാതെ ഗദയും പരിഘവും കൈയിൽ എടുത്തു യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന, കാഞ്ചനധ്വജങ്ങളാൽ ചിത്രിതമായ, ശൂരന്മാരും ഇച്ഛാനുസാരം രൂപം ധരിക്കുന്നവരുമായ രാക്ഷസരുടെ ആയിരങ്ങൾ—രാവണൻ നിയോഗിച്ച ആ സൈന്യത്തെ അക്ലിഷ്ടകർമ്മനായ ശ്രീരാമൻ തപ്തകാഞ്ചനാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ദീപ്തവും തീക്ഷ്ണവുമായ ശരങ്ങളാൽ വധിച്ചു.
The Vanaras and Rakshasas attacked one another with wonderful maces, darts, swords, and axes in war.
Dharma is portrayed as effective protection against oppressive force: even vast, dazzling might collapses when opposed by righteous, disciplined action.
The narrator summarizes the immense scale of Rāma’s destruction of the rākṣasa forces fielded by Rāvaṇa.
Akliṣṭa-karma—Rāma’s tireless competence and unwavering commitment to duty.