Shloka 14
युद्धकाण्डे द्विनवतितमः सर्गः
Indrajit’s Fall, Rama’s Embrace, and Sushena’s Battlefield Healing
अद्याहंविजयीशत्रौहतेतस्मिन् दुरात्मनि ।रावणस्यनृशंसस्यदिष्ट्यावीरत्वयारणे ।।।।छिन्नोहिदक्षिणोबाहुः स हितस्यव्यपाश्रयः ।विभीषणहनूमद्भ्यांकृतंकर्ममहद्रणे ।।।।
adyāhaṃ vijayī śatrau hate tasmin durātmani |
rāvaṇasya nṛśaṃsasya diṣṭyā vīra tvayā raṇe ||
chinno hi dakṣiṇo bāhuḥ sa hitasya vyapāśrayaḥ |
vibhīṣaṇahanūmadbhyāṃ kṛtaṃ karma mahad raṇe ||
ഇന്ന് ഞാൻ വിജയിയായി, ഹേ വീരാ; കാരണം ആ ദുഷ്ടാത്മാവ്—നൃശംസനായ രാവണന്റെ (പുത്രൻ)—നീ യുദ്ധത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ ശക്തിയുടെ ആശ്രയമായിരുന്ന വലങ്കൈ വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ടു; വിഭീഷണനും ഹനുമാനും ചേർന്ന് ഈ യുദ്ധത്തിൽ മഹത്തായ കര്മ്മം നിർവഹിച്ചു.
"You have done an extremely beneficial task which is difficult for others to do. I think Ravana is killed in the battle with your action of killing Indrajith."
FAQs
Dharma values truthful attribution and gratitude: Rāma acknowledges both Lakṣmaṇa’s decisive act and the contributions of allies, upholding satya and fairness.
Rāma, consoling Lakṣmaṇa, declares the war’s turning point and credits Lakṣmaṇa’s victory while also honoring Vibhīṣaṇa and Hanūmān.
Rāma’s integrity in giving credit, and the cooperative virtue of righteous alliance—victory through coordinated dharmic effort.