Shloka 56
इन्द्रजित्-वधः
The Slaying of Indrajit
सुसंरर्ब्धस्तुसौमित्रिरस्त्रंवारुमाददे ।।।।रौद्रंमहेन्द्रजिद्युद्धेऽप्यसृजद्युद्धनिष्ठितः ।
susaṃrabdhas tu saumitrir astraṃ vāruṇam ādade | raudraṃ mahendrajid yuddhe 'py asṛjad yuddhaniṣṭhitaḥ ||
അപ്പോൾ അത്യന്തം ക്രുദ്ധനായ സൗമിത്രി (ലക്ഷ്മണൻ) വരുണദേവന്റെ അസ്ത്രം കൈക്കൊണ്ടു; യുദ്ധത്തിൽ അചഞ്ചലനായി, മഹേന്ദ്രജിതനെ ജയിച്ച ഇന്ദ്രജിത് രൗദ്രശക്തിയുള്ള അസ്ത്രം സമരത്തിൽ പ്രയോഗിച്ചു.
Enraged Saumithri, seizing the weapon of Varuna, skilled in warfare loosened on Indrajith (Mahendra's enemy), which was presided over by Rudra.
FAQs
Power must be governed by purpose: the verse juxtaposes anger-driven escalation with the ideal that divine weapons should serve dharmic ends, not personal rage.
Lakṣmaṇa counters with Varuṇa’s missile while Indrajit answers by deploying a Rudra-associated weapon, intensifying the duel.
Yuddha-kauśala (martial competence) is explicit; the ethical tension lies in whether that competence is guided by restraint.