Shloka 1
विभीषणोपदेशः
Vibhishana’s Counsel to Ravana
ततोनिकुम्भोरभसस्सूर्यशत्रुर्महाबलः ।सुप्तघ्नोयज्ञहारक्षोमहापार्श्वमहोदरौ ।।।।अग्निकेतुश्चदुर्धर्षोरश्मिकेतुश्चराक्षस: ।इन्द्रजिच्चमहातेजाबलवान्रावणात्मजः ।।।।प्रहस्तोऽथविरूपाक्षोवज्रदंष्ट्रोमहाबलः ।धूम्राक्षश्चातिकायश्चदुर्मुखश्चैवराक्षसः ।।।।परिघान्पट्टिशान्प्रासान्शक्तिशूलपरश्वधान् ।चापानिचसबाणानिखङ्गांश्चविपुलान्शितान् ।।।।प्रगृह्यपरमक्रुद्धास्समुत्पत्यचराक्षसाः ।अब्रुवन्रावणंसर्वेप्रदीप्ताइवतेजसा ।।।।
tato nikumbho rabhasas sūryaśatrur mahābalaḥ | suptaghno yajñahā rakṣo mahāpārśva-mahodarau ||
agniketuś ca durdharṣo raśmiketuś ca rākṣasaḥ | indrajic ca mahātejā balavān rāvaṇātmajaḥ ||
prahasto ’tha virūpākṣo vajradaṃṣṭro mahābalaḥ | dhūmrākṣaś cātikāyaś ca durmukhaś caiva rākṣasaḥ ||
parighān paṭṭiśān prāsān śakti-śūla-paraśvadhān | cāpāni ca sabāṇāni khaṅgāṃś ca vipulān śitān ||
pragṛhya paramakruddhāḥ samutpatya ca rākṣasāḥ | abruvan rāvaṇaṃ sarve pradīptā iva tejasā ||
അപ്പോൾ നികുംഭൻ, രഭസൻ, മഹാബലനായ സൂര്യശത്രു, സുപ്തഘ്നൻ, യജ്ഞഹാരിയായ രാക്ഷസൻ, മഹാപാർശ്വനും മഹോദരനും; ദുർധർഷനായ അഗ്നികേതുവും രശ്മികേതുവും; മഹാതേജസ്സും ബലവും ഉള്ള രാവണപുത്രൻ ഇന്ദ്രജിത്തും; പിന്നെ പ്രഹസ്തൻ, വിരൂപാക്ഷൻ, മഹാബലനായ വജ്രദംഷ്ട്രൻ, ധൂമ്രാക്ഷൻ, അതികായൻ, ദുർമുഖൻ—ഇവരൊക്കെയും പരിഘം, പട്ടിശം, പ്രാസം, ശക്തി, ശൂലം, പരശു, ബാണങ്ങളോടുകൂടിയ ധനുസ്സുകൾ, വിശാലവും തീക്ഷ്ണവുമായ ഖഡ്ഗങ്ങൾ എന്നിവ കൈയിൽ എടുത്ത്, പരമക്രോധത്തോടെ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ്, തേജസ്സാൽ ജ്വലിക്കുന്നവരെപ്പോലെ രാവണനോട് സംസാരിച്ചു.
Then Nikumbha, Rshabha, mighty Suryasatru, Supthagna, Yagnaha raksha, Mahaparva, Mahodaro, Durdarsha, Agnikethu, Rasmikethu Rakshasas, Further Ravana's own son powerful Indrajith, Virupaksha and Prahasta, and mighty Rakshasas Vajradamshtra, Dumraaksha and also Durmukha of huge body holding iron bars, tridents, battle axes, bows and sharp arrows, very sharp swords, got up, highly enraged and all Rakshasas glowing like fire addressed Ravana.
FAQs
The verse depicts warriors rising in rage; ethically, it highlights (by contrast) that action driven by krodha and pride tends toward adharma, lacking the restraint and discernment praised elsewhere in the Ramayana.
Rāvaṇa’s principal commanders assemble, arm themselves, and rise to speak in counsel—setting up the strategic and moral debate about how to respond to Rāma’s advance.
Not a virtue but a warning-sign: the commanders are characterized by fury and martial confidence, illustrating how uncontrolled anger can dominate decision-making.