Shloka 15
मकराक्षस्य निर्गमनम्
The Deployment of Makaraksha and Ravana’s Fury
तेकामरूपिणस्सरेदंष्ट्रिणःपिङ्गलेक्षणा ।मातङ्गाइवनर्दन्तोध्वस्तकेशाभयावहाः ।।6.78.14।।परिवार्यमहाकायामहाकायंखरात्मजम् ।अभिजघ्नुस्ततोहृष्टाश्चालयन्तोवसुन्धराम् ।।6.78.15।।
te kāmarūpiṇaḥ krūrā daṃṣṭriṇaḥ piṅgalekṣaṇāḥ | mātaṅgā iva nardanto dhvastakeśā bhayāvahāḥ | parivārya mahākāyā mahākāyaṃ kharātmajam | abhijaghnus tato hṛṣṭāś cālayanto vasundharām ||
കാമരൂപം ധരിക്കുന്ന ക്രൂരരും ദംഷ്ട്രികളുമായ പിംഗളനേത്രന്മാരായ രാക്ഷസർ, ചിതറിയ മുടിയോടെ ഭയാനകരായി, മത്തനായ ആനകളെപ്പോലെ ഗർജിച്ചു. അവർ മഹാകായനായ ഖരപുത്രൻ മകരാക്ഷനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി, ഹർഷത്തോടെ ഭൂമിയെ നടുക്കിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ ആക്രമിച്ചു.
Those who could change their form at will, cruel, with protruding teeth, yellow eyes, dishevelled hair, of frightful appearance, huge like elephants surrounding the son of Khara went joyously forward shaking the earth.
FAQs
As a duplicated descriptive passage, the ethical contrast remains: adharma amplifies fear and cruelty, while dharma is measured by protection, truth, and restraint.
The text stream reiterates the march of Makarākṣa’s terrifying Rākṣasa contingent.
The dharmic virtue implied is steadfastness under intimidation—maintaining resolve without mirroring cruelty.