Shloka 52
तदिचेन्द्राद्भयं राजन्यदि चापिस्वयम्भुवः ।ततोऽहंनाशयिष्यामिनैशंतमइवांशुमान् ।।6.63.52।।अपिदेवाश्शयिष्यन्तेक्रुद्धेमयिमहीतले ।
tad iced indrād bhayaṃ rājan yadi cāpi svayambhuvaḥ |
tato 'haṃ nāśayiṣyāmi naiśaṃ tama ivāṃśumān ||
api devāḥ śayiṣyante kruddhe mayi mahītale |
രാജാവേ, ഇന്ദ്രനെയോ സ്വയംഭൂ ബ്രഹ്മാവിനെയോ പോലും നീ ഭയപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, സൂര്യൻ രാത്രിയുടെ അന്ധകാരം നീക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ ആ ഭയം നശിപ്പിക്കും; ഭൂമിയിൽ ഞാൻ ക്രുദ്ധനായാൽ ദേവന്മാരും വീണുകിടക്കും.
"O King! Give up the fear, as both Rama and Lakshmana will be made short of work in the battlefield, as also mighty Sugriva and dispose of Hanuman, the destroyer of many Rakshasas and who set fire to Lanka."
FAQs
Dharma upholds reverence for cosmic order; boasting of overpowering gods signals adharma and delusion, showing how ego opposes truth (satya) and right order (ṛta).
The speaker tries to remove the king’s fear by claiming he can counter even divine forces and terrify the gods themselves.
Audacity and intimidation; the passage is a study in pride rather than a dharmic virtue.