Previous Verse
Next Verse

Shloka 27

रावणक्रोधः—रामस्य परुषवाक्यम्

Ravana’s Fury and Rama’s Harsh Admonition

हरीणांचाश्मनिकरैश्शरवर्षाच्चराघवात् ।हन्यमानोदशग्रीवोविघूर्णहृदयोऽभवत् ।।।।

harīṇāṁ cāśmanikaraiḥ śaravarṣāc ca rāghavāt |

hanyamāno daśagrīvo vighūrṇa-hṛdayo ’bhavat ||

വാനരരുടെ കല്ലുകളുടെ പ്രഹാരവും രാഘവന്റെ അമ്പുവർഷവും ഏറ്റു തകർന്ന ദശമുഖൻ രാവണന്റെ ഹൃദയം വ്യാകുലമായി.

harīṇāmof the Vanaras
harīṇām:
Sambandha (सम्बन्ध)
TypeNoun
Roothari (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, षष्ठी, बहुवचन
caand
ca:
Samuccaya (समुच्चय)
TypeIndeclinable
Rootca (अव्यय)
Formसमुच्चय-अव्यय
aśmanikaraiḥwith heaps of stones
aśmanikaraiḥ:
Karaṇa (करण)
TypeNoun
Rootaśman + nikara (प्रातिपदिक)
Formतत्पुरुष-समास; पुंलिङ्ग, तृतीया, बहुवचन; करण
śaravarṣātfrom the shower of arrows
śaravarṣāt:
Hetu (हेतु)
TypeNoun
Rootśara + varṣa (प्रातिपदिक)
Formतत्पुरुष-समास; नपुंसकलिङ्ग, पञ्चमी, एकवचन; हेतु/कारण (because of)
caand
ca:
Samuccaya (समुच्चय)
TypeIndeclinable
Rootca (अव्यय)
Formसमुच्चय-अव्यय
rāghavātfrom Raghava (Rama)
rāghavāt:
Apādāna/Hetu (अपादान/हेतु)
TypeNoun
Rootrāghava (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, पञ्चमी, एकवचन; अपादान/हेतु (from/by Raghava)
hanyamānaḥbeing struck
hanyamānaḥ:
Karta (कर्ता)
TypeAdjective
Root√han (धातु)
Formशानच्-प्रत्ययान्त कर्मणि वर्तमानकृदन्त (present passive participle), पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; ‘being struck’
daśagrīvaḥthe ten-necked one
daśagrīvaḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootdaśa + grīva (प्रातिपदिक)
Formबहुव्रीहि-समास; पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; ‘ten-necked’ (Ravana)
vighūrṇahṛdayaḥwith a bewildered heart
vighūrṇahṛdayaḥ:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootvi + ghūrṇa + hṛdaya (प्रातिपदिक)
Formबहुव्रीहि-समास; पुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; ‘whose heart is reeling/confounded’
abhavatbecame
abhavat:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Root√bhū (धातु)
Formलङ् (imperfect), परस्मैपद, तृतीयपुरुष, एकवचन

By the stones thrown by the Vanaras and rain of shafts from Raghava, the ten headed Ravana was pained and was bewildered.

R
Rāghava (Rāma)
R
Rāvaṇa (Daśagrīva)
V
Vānaras (Haris)

FAQs

Adharma brings inner collapse: when one stands against righteousness, external defeat is accompanied by inner disorientation. The verse frames Rāvaṇa’s confusion as a moral consequence of opposing dharma.

On the battlefield, Vānaras hurl stones while Rāma showers arrows; the combined assault shakes Rāvaṇa’s composure.

Rāma’s steadfast martial righteousness (yuddha-dharma) and decisive strength, supported by the disciplined collective effort of the Vānaras.