Shloka 22
अक्षवधः (The Slaying of Prince Aksha)
Sundarakāṇḍa Sarga 47
समुत्पतन्तं समभिद्रवद्बली स राक्षसानां प्रवरः प्रतापवान्।रथी रथिश्रेष्ठतमः किरन्शरैः पयोधरश्शैलमिवाश्मवृष्टिभिः।।5.47.22।।
samutpatantaṃ samabhidravad balī sa rākṣasānāṃ pravaraḥ pratāpavān | rathī rathi-śreṣṭhatamaḥ kiran śaraiḥ payodharaḥ śailam ivāśma-vṛṣṭibhiḥ ||5.47.22||
ഹനുമാൻ മേലോട്ടുയരുമ്പോൾ, രാക്ഷസന്മാരിൽ പ്രഖ്യാതനും പ്രതാപവാനുമായ, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ആ ബലവാൻ അക്ഷൻ പിന്നാലെ പാഞ്ഞുവന്നു; അമ്പുകൾ ചൊരിഞ്ഞ് അവനെ ആക്രമിച്ചു—മേഘം കല്ലുമഴയായി പർവ്വതത്തെ അടിക്കുന്നതുപോലെ।
FAQs
The verse presents steadfastness in one’s chosen duty (for Akṣa, the warrior’s role). In Ramayana ethics, such steadfast valor is admirable as a quality, though its moral worth depends on the justice of the cause it serves.
Hanumān leaps into the air; Akṣa pursues aggressively from his chariot, continuing an intense arrow-attack.
Persistence and martial competence—Akṣa keeps pressure on a superior opponent without hesitation.