Shloka 18
अक्षवधः (The Slaying of Prince Aksha)
Sundarakāṇḍa Sarga 47
ततस्स बाणासनचित्रकार्मुक श्शरप्रवर्षो युधि राक्षसाम्बुदः।शरान्मुमोचाशु हरीश्वराचले वलाहको वृष्टिमिवाचलोत्तमे।।5.47.18।।
tatassa bāṇāsana-citra-kārmukaḥ śara-pravarṣo yudhi rākṣasāmbudaḥ | śarān mumocāśu harīśvarācale valāhako vṛṣṭim ivācalottame ||5.47.18||
പിന്നീട് അമ്പുകൂടും അത്ഭുതമായി അലങ്കരിച്ച ധനുസ്സും ധരിച്ച ആ രാക്ഷസകുമാരൻ യുദ്ധത്തിൽ പർവ്വതസമാനനായ വാനരാധിപനിൽ അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്ത്തു; ഉയർന്ന പർവ്വതത്തിൽ മേഘം മഴ ചൊരിയുന്നതുപോലെ.
Then Hanuman saw prince Aksha, endowed with excessive splendour, power andenergy advancing in a fierce manner like a cloud in the battle. Then Hanuman happy (to see the heroic prince) roared like a clap of thunder.
FAQs
The verse depicts kṣatra-dharma as disciplined martial engagement—Akṣa fights with skill and intensity. It also implicitly raises the Ramayana’s ethical lens: power in battle must be directed toward rightful ends, not merely displayed.
Akṣa begins the direct combat by unleashing a heavy volley of arrows at Hanumān.
Martial prowess and determination—Akṣa’s capacity to sustain an overwhelming attack, likened to a rain-cloud.