Shloka 7
काकुत्स्थस्य शोकनिग्रहः—सुग्रीवसान्त्वनम्
Rama’s Grief Restrained—Sugriva’s Consolation
नाहं तामनुशोचामि प्राकृतो वानरोऽपि सन्।महात्मा च विनीतश्च किं पुनर्धृतिमान्भवान्।।
nāhaṃ tām anuśocāmi prākṛto vānaro ’pi san | mahātmā ca vinītaś ca kiṃ punar dhṛtimān bhavān ||
ഞാൻ ഒരു സാധാരണ വാനരനായിട്ടും അവളെക്കുറിച്ച് അമിതമായി വിലപിക്കുന്നില്ല; നിങ്ങൾ മഹാത്മാവും വിനീതനും ആകയാൽ—ധൃതിയുള്ള നിങ്ങൾ എത്രയോ അധികം ഇത്തരശോകം വിട്ടിരിക്കണം.
'Separated from my wife, I, too, am afflicted with deep grief. But I do not brood, I donot lose patience.
FAQs
Maryādā through self-restraint: higher character entails higher responsibility to remain composed and purposeful.
Sugrīva contrasts his own status with Rāma’s nobility to encourage Rāma to rise above debilitating sorrow.
Vinaya (discipline/humility) and dhṛti (steadfastness) as hallmarks of the noble.